इति प्रसादमासाद्य शासनं शिरसा वहन् । कृतप्रणामो निर्यातो योगिनीनां गणस्ततः
iti prasādamāsādya śāsanaṃ śirasā vahan | kṛtapraṇāmo niryāto yoginīnāṃ gaṇastataḥ
Assim, tendo alcançado Sua graça e levando Sua ordem sobre a cabeça, a hoste das Yoginīs—após reverente prostração—partiu.
Narrator (Skanda to Agastya)
Listener: Ṛṣi audience (frame)
Scene: The Yoginī troop bows, receives Śiva’s grace, symbolically bears his command upon their heads, and departs in orderly formation—devotion expressed as disciplined action.
Divine grace (prasāda) is met with humility and disciplined obedience; sacred power is exercised within reverence.
Kāśī/Vārāṇasī remains the narrative focus, as the Yoginīs depart to enact Śiva’s will there.
No formal rite; it highlights praṇāma (reverent salutation) as a devotional response to divine command.