सहस्राक्ष सहस्रांघ्रे सहस्रकिरणाय च । सहस्रमूर्ते श्रीकांत नमस्ते यज्ञपूरुष
sahasrākṣa sahasrāṃghre sahasrakiraṇāya ca | sahasramūrte śrīkāṃta namaste yajñapūruṣa
Ó de mil olhos e mil pés; ó de mil raios; ó Senhor de mil formas, amado de Śrī—saudações a Ti, Yajña-Puruṣa, o Puruṣa que é o próprio Sacrifício.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A cosmic Viṣṇu-Puruṣa whose aura suggests thousand eyes and feet; rays emanate like suns; Śrī (Lakṣmī) stands near, indicating ‘Śrīkānta’; offerings rise as luminous smoke becoming the deity.
All worship and sacrifice culminate in the Supreme; seeing the Lord as Yajña unites ritual with inner devotion.
Kāśī is the overarching sacred landscape of the Kāśīkhaṇḍa; this verse is a universal cosmic-form stuti.
No specific rite is commanded; it frames yajña itself as divine, encouraging reverent performance and remembrance.