अस्मिन्पुरेभिषिच्याथ विसृज्येंद्रादिकान्सुरान् । अलंचकार स्वं लोकं विष्णुनाऽनुमतो द्विज
asminpurebhiṣicyātha visṛjyeṃdrādikānsurān | alaṃcakāra svaṃ lokaṃ viṣṇunā'numato dvija
Depois de ser consagrado nesta cidade, dispensou Indra e os demais deuses; e, com a anuência de Viṣṇu, ó brāhmaṇa, adornou e pôs em ordem o seu próprio mundo.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, addressing Agastya as dvija)
Tirtha: Kāśī (as abhiṣeka-kṣetra in this episode)
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇa interlocutor (explicitly addressed: ‘dvija’)
Scene: Bṛhaspati is ceremonially anointed in Kāśī—water poured from a kalaśa—while Indra and other devas stand respectfully. Viṣṇu gestures approval. Afterward, Bṛhaspati departs toward a luminous celestial realm, arranging it like a well-ordered city of learning.
Kāśī is portrayed as a place of empowerment and spiritual legitimacy, where divine approval supports righteous order.
The verse broadly glorifies Kāśī (“this city”) as the setting of consecration and divine sanction.
Bhiṣeka/abhiṣeka (consecratory anointing) is implied by “bhiṣicya” in the city.