तं दृष्ट्वा सहसोद्वेगाद्ब्रह्मा लोकपितामहः । इदमाह तदा पुत्र किं करो मीति निश्चितम्
taṃ dṛṣṭvā sahasodvegādbrahmā lokapitāmahaḥ | idamāha tadā putra kiṃ karo mīti niścitam
Ao ver aquilo, Brahmā, o Pitāmaha dos mundos, foi tomado de súbita inquietação. Então disse: «Ó filho, que devo eu fazer, de fato?»—assim decidiu em seu íntimo.
Narrator (Purāṇic voice; reporting Brahmā’s reaction)
Scene: Brahmā on the lotus, shoulders slightly tense, faces turned in different directions as if searching; the surrounding waters are endless; his expression shows sudden agitation and a plea for direction.
Even the cosmic creator seeks guidance; dharmic action begins with humility and inquiry rather than haste.
No tīrtha is specified in this verse; it continues the creation narrative context.
None; the focus is on Brahmā’s inner questioning before undertaking creation.