नवमं वै चूडकर्म दशमं मौञ्जिबन्धनम् । ऐषिकं दार्विकं चैव सौमिकं भौमिकं तथा
navamaṃ vai cūḍakarma daśamaṃ mauñjibandhanam | aiṣikaṃ dārvikaṃ caiva saumikaṃ bhaumikaṃ tathā
O nono é o Cūḍākarman, a tonsura; e o décimo é o Mauñjī-bandhana, o atar do cinto de muñja. Há também os ritos ligados ao combustível sagrado (aiṣika), à madeira (dārvika), a Soma (saumika) e à terra (bhaumika).
Śrī Mārkaṇḍeya
Scene: A boy’s tonsure (cūḍākarman) and upanayana preparation: shaving with ritual care, then tying the muñja girdle; samidh bundles, wooden ladles, and soma/earth symbolism indicated by ritual vessels and a small fire altar.
The tradition emphasizes gradual refinement through structured rites, preparing one for disciplined spiritual life and Vedic responsibility.
No specific tīrtha is praised in this verse; it continues a saṃskāra catalog within Revā Khaṇḍa.
It names Cūḍākarman and Mauñjī-bandhana and references additional categorized rites (aiṣika, dārvika, saumika, bhaumika).