एवं दृष्टः स देवेन सशरः सशरासनः । भस्मीभूतो गतः कामो विनाशः सर्वदेहिनाम्
evaṃ dṛṣṭaḥ sa devena saśaraḥ saśarāsanaḥ | bhasmībhūto gataḥ kāmo vināśaḥ sarvadehinām
Assim, ao ser visto pelo Deus, Kāma—com suas flechas e seu arco—partiu reduzido a cinzas, tornando-se a perdição de todos os seres corporificados, como desejo que traz ruína.
Narrator (Purāṇic narrator), by context
Tirtha: Madana-dahana-smṛti-sthāna (contextual)
Type: kshetra
Scene: Kāma, holding bow and arrows, is caught in Śiva’s gaze; in an instant he collapses into a small heap of ash; the bow and arrows fall inert; the air clears from frenzy to stillness.
Desire, when unchecked, destroys embodied beings; Śiva’s act symbolizes the conquest of kāma through higher awareness.
The narrative is situated in the Gaṅgā-sāgara context within Revā Khaṇḍa.
None; the verse narrates Kāma’s destruction and its moral implication.