Sṛṣṭi-pralaya-kathana: Mahābhūta-guṇāḥ, Vṛkṣa-indriya-vādaḥ, Prāṇa-vāyu-vyavasthā
एवं सर्वेषु विहितप्राणापानेषु देहिनाम् । तस्मिन्समिध्यते नित्यमग्निः स्थाल्यामिवाहितः ॥ ११३ ॥
evaṃ sarveṣu vihitaprāṇāpāneṣu dehinām | tasminsamidhyate nityamagniḥ sthālyāmivāhitaḥ || 113 ||
Assim, em todos os seres corporificados cujo inspirar e expirar (prāṇa e apāna) são devidamente regulados, o fogo interior é aceso continuamente—como o fogo do yajña, corretamente estabelecido num vaso.
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It teaches that disciplined regulation of prāṇa and apāna steadily awakens the inner agni—symbolizing purification, heightened awareness, and readiness for mokṣa-oriented practice.
While primarily yogic, it supports bhakti by emphasizing inner purity and steadiness; a regulated life-breath stabilizes the mind, making sustained remembrance and worship more effective.
It reflects ritual imagery (āhita/agni established like a consecrated fire) applied inwardly—linking yajña symbolism with yogic praxis rather than a specific Vedāṅga technique like Vyākaraṇa or Jyotiṣa.