Adhyaya 82 — The Rise of Mahishasura and the Manifestation of the Goddess from the Gods’ Tejas
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवींमाहात्म्ये मधुकैटभवधो नामैकाशीतितमोऽध्यायः ।
द्व्यशीतितमोऽध्यायः- ८२
ऋषिरुवाच देवासुरमभूद् युद्धं पूर्णमब्दशतं पुरा ।
महिषेऽसुराणामधिपे देवानां च पुरन्दरे ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye madhukaiṭabhavadho nāma ekāśītitamo 'dhyāyaḥ | dvyaśītitamo 'dhyāyaḥ- 82 | ṛṣir uvāca devāsuram abhūd yuddhaṃ pūrṇam abdaśataṃ purā | mahiṣe 'surāṇām adhipe devānāṃ ca purandare ||
Assim, no Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa, no Sāvarṇika Manvantara, dentro do Devī Māhātmya, termina o octogésimo primeiro capítulo, chamado “A Matança de Madhu e Kaiṭabha”. Inicia-se o capítulo 82. Disse o Ṛṣi: Outrora, uma guerra entre deuses e demônios durou cem anos completos, entre Mahīṣa, senhor dos asuras, e Purandara (Indra), senhor dos deuses.
When divine order is overwhelmed over long durations, the tradition signals a higher corrective principle—Devī—whose intervention restores balance beyond the capacities of the devas alone.
Manvantara: the colophon explicitly locates the narrative in Sāvarṇika Manvantara; the devāsura war functions as a cyclical pattern within time-period governance.
A ‘hundred-year war’ symbolizes entrenched imbalance (tamasic dominance) requiring the condensation of divine energies into a single śakti-form for resolution.