Bhīma’s Entry into Kubera’s Nalinī and the Taking of Saugandhika Lotuses (सौगन्धिकोत्पल-ग्रहणम्)
शत्रूणां ये प्राणहरा: सुखं येन हनिष्यथ । एवमाभाष्य हनुमांस्तदा पाण्डवनन्दनम्,“महाबली वीर! जब तुम बाण और शक्तिके आघातसे व्याकुल हुई शत्रुओंकी सेनामें घुसकर सिंहनाद करोगे, उस समय मैं अपनी गर्जनासे तुम्हारे उस सिंहनादको और बढ़ा दूँगा। उसके सिवा अर्जुनकी ध्वजापर बैठकर मैं ऐसी भीषण गर्जना करूँगा, जो शत्रुओंके प्राणोंको हरनेवाली होगी, जिससे तुमलोग उन्हें सुगमतासे मार सकोगे।” पाण्डवोंका आनन्द बढ़ानेवाले भीमसेनसे ऐसा कहकर हनुमानजीने उन्हें जानेके लिये मार्ग बता दिया और स्वयं वहीं अन्तर्धान हो गये
śatrūṇāṃ ye prāṇaharāḥ sukhaṃ yena haniṣyatha | evam ābhāṣya hanumāṃs tadā pāṇḍavanandanam ||
Vaiśampāyana disse: “Esses (rugidos) roubarão o próprio sopro de vida dos inimigos—e, por meio deles, poderás abatê-los com facilidade.” Tendo dito isso, Hanumān dirigiu-se ao deleite dos Pāṇḍavas (Bhīma): prometeu que, quando Bhīma, abalado pelo impacto de flechas e armas, se lançasse no exército inimigo e erguesse um brado de leão, Hanumān o ampliaria com o seu próprio rugido trovejante. Além disso, sentado no estandarte de Arjuna, soltaria um rugido aterrador que drenaria a coragem e a vitalidade dos inimigos, tornando sua derrota mais fácil. Depois de encorajar Bhīma assim, Hanumān indicou-lhe o caminho para partir e desapareceu de vista.
वैशम्पायन उवाच
Strength in dharmic struggle is not only physical; it also comes from righteous support, morale, and protective alliances. Hanumān’s promise symbolizes how courage can be reinforced by a higher, steadier power—turning fear and confusion in battle into clarity and effectiveness.
Hanumān reassures Bhīma that in future battle he will amplify Bhīma’s lion-roar with his own terrifying roar, and he will also roar from Arjuna’s banner to weaken enemies. After giving this assurance and indicating the way for Bhīma to proceed, Hanumān disappears.