Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
वीरासनरतैर्नित्यं स्थण्डिले शयनं तथा । शीततोयाग्नियोगश्न चर्तव्यो धर्मबुद्धिभि:
vīrāsanaratair nityaṃ sthaṇḍile śayanaṃ tathā | śītato-yāgni-yogaś ca kartavyo dharmabuddhibhiḥ ||
Mahādeva disse: “Deve-se estar sempre devotado à postura vīrāsana e, do mesmo modo, dormir sobre o chão nu. Aqueles cujo entendimento está firmado no dharma devem também empreender a disciplina de ‘água fria e fogo’—isto é, austeridades conforme as estações: ficar de pé ou sentado em água fria nas noites de inverno, deitar-se ao relento durante as chuvas e suportar os ‘cinco fogos’ no calor do verão.”
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse teaches disciplined simplicity and seasonal austerity as a dharmic regimen: steady posture (vīrāsana), sleeping on bare ground, and practicing heat-and-cold endurance according to the seasons, cultivating self-mastery and detachment.
Śrī Mahēśvara is instructing about ascetic/forest-dweller conduct, prescribing concrete bodily disciplines and seasonal observances as part of righteous living and spiritual training.