Adhyaya 89: शौचाचारलक्षणम् — सदाचार, भैक्ष्यचर्या, प्रायश्चित्त, द्रव्यशुद्धि, आशौच-निर्णय
सपिण्डता च पुरुषे सप्तमे विनिवर्तते अतिक्रान्ते दशाहे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्
sapiṇḍatā ca puruṣe saptame vinivartate atikrānte daśāhe tu trirātramaśucirbhavet
Para o homem, a condição de sapinda (parentesco pertinente aos ritos de morte) cessa na sétima geração; e, passados dez dias, a impureza ritual subsiste apenas por três noites. Assim se regula a norma do āśauca para o paśu (a alma atada), para que, após a devida purificação, ele retorne à conduta voltada a Śiva — a adoração do Pati por meio de ritos disciplinados.
Suta Goswami (narrating normative dharma within the Linga Purana discourse to the sages of Naimisharanya)
It sets eligibility boundaries for ritual purity: once the prescribed aśauca period is completed, the devotee can resume linga-puja, japa, and śaiva observances without violating dharma.
Indirectly, it frames Shiva as Pati—the ever-pure Lord—while the pashu must follow purification rules to approach His worship; purity disciplines the soul’s conduct toward liberation.
Ritual discipline (aśauca-niyama) connected to death-rites and purification, which safeguards the continuity of Shiva-puja and supports steadiness in sādhana (including Pashupata-aligned practice).