श्वेतमुनिना कालस्य निग्रहः (मृत्युञ्जय-भक्ति-प्रसादः)
ततो निशम्य कुपितस् तीक्ष्णदंष्ट्रो भयङ्करः श्रुत्वा श्वेतस्य तद्वाक्यं पाशहस्तो भयावहः
tato niśamya kupitas tīkṣṇadaṃṣṭro bhayaṅkaraḥ śrutvā śvetasya tadvākyaṃ pāśahasto bhayāvahaḥ
Ao ouvir isso, enfureceu-se—terrível, de presas afiadas. E ao escutar as palavras de Śveta, aquele ser pavoroso, com o laço (pāśa) na mão, tornou-se ainda mais temível.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)