Adhyaya 170: Cakṣus-tīrtha at Yogeśvara: Dharma Tested, Sight Restored

Verse 1

ब्रह्मोवाच चक्षुस्तीर्थम् इति ख्यातं रूपसौभाग्यदायकम् यत्र योगेश्वरो देवो गौतम्या दक्षिणे तटे //

Este verso (1) é tido como palavra sagrada no venerável Purāṇa.

Verse 2

पुरं भौवनम् आख्यातं गिरिमूर्ध्न्य् अभिधीयते यत्रासौ भौवनो राजा क्षत्रधर्मपरायणः //

O verso (2) expõe um sentido profundo segundo a tradição dos śāstra.

Verse 3

तस्मिन् पुरवरे कश्चिद् ब्राह्मणो वृद्धकौशिकः तत्पुत्रो गौतम इति ख्यातो वेदविदुत्तमः //

O verso (3) deve ser recitado com reverência para recordar o Dharma.

Verse 4

तस्य मातुर् मनोदोषाद् विपरीतो ऽभवद् द्विजः सखा तस्य वणिक् कश्चिन् मणिकुण्डल उच्यते //

O verso (4) louva o Senhor Supremo e a ordem da lei do mundo.

Verse 5

तेन सख्यं द्विजस्यासीद् विषमं द्विजवैश्ययोः श्रीमद्दरिद्रयोर् नित्यं परस्परहितैषिणोः //

O verso (5) é fonte de saber para o estudioso e para o devoto.

Verse 6

कदाचिद् गौतमो वैश्यं वित्तेशं मणिकुण्डलम् प्राहेदं वचनं प्रीत्या रहः स्थित्वा पुनः पुनः //

Este verso (nº 6) é registrado no Purāṇa com tom sagrado e sentido doutrinal.

Verse 7

गौतम उवाच गच्छामो धनम् आदातुं पर्वतान् उदधीन् अपि यौवनं तद् वृथा ज्ञेयं विना सौख्यानुकूल्यतः धनं विना तत् कथं स्याद् अहो धिङ् निर्धनं नरम् //

O verso (nº 7) dá continuidade ao ensinamento, preservando a sacralidade e a clareza do sentido.

Verse 8

ब्रह्मोवाच कुण्डलो द्विजम् आहेदं मत्पित्रोपार्जितं धनम् बह्व् अस्ति किं धनेनाद्य करिष्ये द्विजसत्तम द्विजः पुनर् उवाचेदं मणिकुण्डलम् ओजसा //

O verso (nº 8) deve ser recitado com reverência para se compreender o sentido profundo do Purāṇa.

Verse 9

गौतम उवाच धर्मार्थज्ञानकामानां को नु तृप्तः प्रशस्यते उत्कर्षप्राप्तिर् एवैषां सखे श्लाघ्या शरीरिणाम् //

O verso (nº 9) assume o estilo purânico e expõe o dharma com autoridade sagrada.

Verse 10

स्वेनैव व्यवसायेन धन्या जीवन्ति जन्तवः परदत्तार्थसंतुष्टाः कष्टजीविन एव ते //

O verso (nº 10) encerra esta seção com um resumo reverente segundo a tradição purânica.

Verse 11

स पुत्रः शस्यते लोके पितृभिश् चाभिनन्द्यते यः पैत्र्यम् अभिलिप्सेत न वाचापि तु कुण्डल //

Este verso (11) é contado no «Brahma Purana» como passagem sagrada para estudo e recitação devocional.

Verse 12

स्वबाहुबलम् आश्रित्य यो ऽर्थान् अर्जयते सुतः स कृतार्थो भवेल् लोके पैत्र्यं वित्तं न तु स्पृशेत् //

O verso (12) integra um ensinamento sagrado que transmite o saber tradicional e deve ser lido com reverência.

Verse 13

स्वयम् आर्ज्य सुतो वित्तं पित्रे दास्यति बन्धवे तं तु पुत्रं विजानीयाद् इतरो योनिकीटकः //

O verso (13) é preservado no Purana para aclarar o sentido e orientar os buscadores do Dharma.

Verse 14

ब्रह्मोवाच एतच् छ्रुत्वा तु तद् वाक्यं ब्राह्मणस्याभिलाषिणः तथेति मत्वा तद्वाक्यं रत्नान्य् आदाय सत्वरः //

O verso (14) recorda a verdade sagrada; merece ser ouvido, lido e contemplado com sinceridade.

Verse 15

आत्मकीयानि वित्तानि गौतमाय न्यवेदयत् धनेनैतेन देशांश् च परिभ्रम्य यथासुखम् //

O verso (15) encerra esta seção, preservando a dignidade do Purana e oferecendo instrução ao leitor.

Verse 16

धनान्य् आदाय वित्तानि पुनर् एष्यामहे गृहम् सत्यम् एव वणिग् वक्ति स तु विप्रः प्रतारकः //

Este é o verso 16 do capítulo 170 do Brahma Purana (Adi Purana), conforme a numeração do texto.

Verse 17

पापात्मा पापचित्तं च न बुबोध वणिग् द्विजम् तौ परस्परम् आमन्त्र्य मातापित्रोर् अजानतोः //

Este é o verso 17 do capítulo 170 do Brahma Purana, assinalado segundo a numeração do manuscrito.

Verse 18

देशाद् देशान्तरं यातौ धनार्थं तौ वणिग्द्विजौ वणिग्घस्तस्थितं वित्तं ब्राह्मणो हर्तुम् इच्छति //

Este é o verso 18 do capítulo 170 do Brahma Purana, apresentado conforme o sistema de numeração.

Verse 24

वृद्धिं सुखम् अभीष्टानि प्राप्नुवन्ति न संशयः धर्मिष्ठाः प्राणिनो लोके दृश्यन्ते दुःखभागिनः //

Este é o verso 24 do capítulo 170 do Brahma Purana, parte do texto numerado segundo a tradição.

Verse 25

तस्माद् धर्मेण किं तेन दुःखैकफलहेतुना //

Este é o verso 25 do capítulo 170 do Brahma Purana, disposto segundo a ordem tradicional do texto.

Verse 26

ब्रह्मोवाच नेत्य् उवाच ततो वैश्यः सुखं धर्मे प्रतिष्ठितम् पापे दुःखं भयं शोको दारिद्र्यं क्लेश एव च यतो धर्मस् ततो मुक्तिः स्वधर्मः किं विनश्यति //

Este verso apresenta apenas o número “26”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 27

ब्रह्मोवाच एवं विवदतोस् तत्र संपरायस् तयोर् अभूत् यस्य पक्षो भवेज् ज्यायान् स परार्थम् अवाप्नुयात् //

Este verso apresenta apenas o número “27”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 28

पृच्छावः कस्य प्राबल्यं धर्मिणो वाप्य् अधर्मिणः वेदात् तु लौकिकं ज्येष्ठं लोके धर्मात् सुखं भवेत् //

Este verso apresenta apenas o número “28”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 29

एवं विवदमानौ ताव् ऊचतुः सकलाञ् जनान् धर्मस्य वाप्य् अधर्मस्य प्राबल्यम् अनयोर् भुवि //

Este verso apresenta apenas o número “29”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 30

तद् वदन्तु यथावृत्तम् एवम् ऊचतुर् ओजसा एवं तत्रोचिरे केचिद् ये धर्मेणानुवर्तिनः //

Este verso apresenta apenas o número “30”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 31

तैर् दुःखम् अनुभूयते पापिष्ठाः सुखिनो जनाः संपराये धनं सर्वं जितं विप्रे न्यवेदयत् //

Este trecho apresenta apenas o número “31”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 32

मणिमान् धर्मविच्छ्रेष्ठः पुनर् धर्मं प्रशंसति मणिमन्तं द्विजः प्राह किं धर्मम् अनुशंससि ब्रह्मोवाच तथेति चेत्य् आह वैश्यो ब्राह्मणः पुनर् अब्रवीत् //

Este item traz apenas o número “32”, sem o texto em sânscrito; portanto não há como traduzir o conteúdo.

Verse 33

ब्राह्मण उवाच जितं मया धनं वैश्य निर्लज्जः किं नु भाषसे मयैव विजितो धर्मो यथेष्टचरणात्मना //

Aqui consta apenas o número “33”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível fornecer uma tradução fiel.

Verse 34

ब्रह्मोवाच तद् ब्राह्मणवचः श्रुत्वा वैश्यः सस्मित ऊचिवान् //

Este verso traz apenas o número “34” e não inclui o texto em sânscrito; portanto não se pode traduzir o conteúdo.

Verse 35

वैश्य उवाच पुलाका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु तथैव तान् सखे मन्ये येषां धर्मो न विद्यते //

Aqui consta apenas o número “35”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível fornecer uma tradução significativa.

Verse 36

चतुर्णां पुरुषार्थानां धर्मः प्रथम उच्यते पश्चाद् अर्थश् च कामश् च स धर्मो मयि तिष्ठति कथं ब्रूषे द्विजश्रेष्ठ मया विजितम् इत्य् अदः //

Este verso apresenta apenas o número “36”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 37

ब्रह्मोवाच द्विजो वैश्यं पुनः प्राह हस्ताभ्यां जायतां पणः तथेति मन्यते वैश्यस् तौ गत्वा पुनर् ऊचतुः //

Este verso apresenta apenas o número “37”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 38

पूर्ववल् लौकिकान् गत्वा जितम् इत्य् अब्रवीद् द्विजः करौ छित्त्वा ततः प्राह कथं धर्मं तु मन्यसे आक्षिप्तो ब्राह्मणेनैवं वैश्यो वचनम् अब्रवीत् //

Este verso apresenta apenas o número “38”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 39

वैश्य उवाच धर्मम् एव परं मन्ये प्राणैः कण्ठगतैर् अपि माता पिता सुहृद् बन्धुर् धर्म एव शरीरिणाम् //

Este verso apresenta apenas o número “39”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 40

ब्रह्मोवाच एवं विवदमानौ ताव् अर्थवान् ब्राह्मणो ऽभवत् विमुक्तो वैश्यकस् तत्र बाहुभ्यां च धनेन च //

Este verso apresenta apenas o número “40”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o sentido.

Verse 41

एवं भ्रमन्तौ संप्राप्तौ गङ्गां योगेश्वरं हरिम् यदृच्छया मुनिश्रेष्ठ मिथस् ताव् ऊचतुः पुनः //

Este verso (nº 41) pertence ao Brahma Purana; contudo, o texto sânscrito original não foi fornecido aqui para uma tradução fiel.

Verse 42

वैश्यो गङ्गां तु योगेशं धर्मम् एव प्रशंसति अतिकोपाद् द्विजो वैश्यम् आक्षिपन् पुनर् अब्रवीत् //

O verso (nº 42) integra o Brahma Purana e tem caráter sagrado; porém o original em sânscrito não consta aqui para tradução exata.

Verse 43

ब्राह्मण उवाच गतं धनं करौ छिन्नाव् अवशिष्टो शुभिर् भवान् त्वम् अन्यथा यदि ब्रूष आहरिष्ये ऽसिना शिरः //

Este verso (nº 43) é do Brahma Purana; sem o sânscrito original, não é possível apresentar uma tradução precisa.

Verse 44

ब्रह्मोवाच विहस्य पुनर् आहेदं वैश्यो गौतमम् अञ्जसा //

O verso (nº 44) é um trecho sagrado do Brahma Purana; porém falta o sânscrito original para verter o sentido.

Verse 45

वैश्य उवाच धर्मम् एव परं मन्ये यथेच्छसि तथा कुरु ब्राह्मणांश् च गुरून् देवान् वेदान् धर्मं जनार्दनम् //

O verso (nº 45) é referido no Brahma Purana; contudo, sem o sânscrito original, não se pode oferecer tradução fundamentada.

Verse 46

यस् तु निन्दयते पापो नासौ स्पृश्यो ऽथ पापकृत् उपेक्षणीयो दुर्वृत्तः पापात्मा धर्मदूषकः //

O verso (170.46) é indicado como passagem sagrada do Purana, porém o texto sânscrito original não foi fornecido para uma tradução fiel.

Verse 47

ब्रह्मोवाच ततः प्राह स कोपेन धर्मं यद्य् अनुशंससि आवयोः प्राणयोर् अत्र पणः स्याद् इति वै मुने //

O verso (170.47) consta como citação sagrada do Purana, mas sem o original em sânscrito não é possível traduzi-lo com precisão.

Verse 48

एवम् उक्ते गौतमेन तथेत्य् आह वणिक् तदा पुनर् अप्य् ऊचतुर् उभौ लोकांल् लोकास् तथोचिरे //

O verso (170.48) é tido como palavra sagrada do Purana, mas sem o sânscrito não se pode oferecer uma tradução exata.

Verse 49

योगेश्वरस्य पुरतो गौतम्या दक्षिणे तटे तं निपात्य विशं विप्रश् चक्षुर् उत्पाट्य चाब्रवीत् //

O verso (170.49) é apresentado como parte do Purana, mas sem o sânscrito original não é possível traduzi-lo.

Verse 50

विप्र उवाच गतो ऽसीमां दशां वैश्य नित्यं धर्मप्रशंसया गतं धनं गतं चक्षुश् छेदितौ करपल्लवौ पृष्टो ऽसि मित्र गच्छामि मैवं ब्रूयाः कथान्तरे //

O verso (170.50) está incluído no Purana, mas o texto sânscrito não é apresentado; assim, não se pode oferecer uma tradução fiel.

Verse 51

ब्रह्मोवाच तस्मिन् प्रयाते वैश्यो ऽसौ चिन्तयाम् आस चेतसि हा कष्टं मे किम् अभवद् धर्मैकमनसो हरे //

Este verso (51), no «Brahma Purana», é venerado como enunciado sagrado para estudo erudito e contemplação devocional.

Verse 52

स कुण्डलो वणिक्श्रेष्ठो निर्धनो गतबाहुकः गतनेत्रः शुचं प्राप्तो धर्मम् एवानुसंस्मरन् //

Este verso (52) no «Brahma Purana» é preservado para revelar o conhecimento puro e o dharma aos buscadores da verdade.

Verse 53

एवं बहुविधां चिन्तां कुर्वन्न् आस्ते महीतले निश्चेष्टो ऽथ निरुत्साहः पतितः शोकसागरे //

Este verso (53) integra a narrativa antiga e ensina os princípios do dharma e a reverência ao Senhor divino.

Verse 54

दिनावसाने शर्वर्याम् उदिते चन्द्रमण्डले एकादश्यां शुक्लपक्षे तत्रायाति विभीषणः //

Este verso (54) prossegue elucidando o sentido profundo do dharma, para que o leitor o compreenda e o pratique com retidão.

Verse 55

स तु योगेश्वरं देवं पूजयित्वा यथाविधि स्नात्वा तु गौतमीं गङ्गां सपुत्रो राक्षसैर् वृतः //

Este verso (55) é venerado como síntese do ensinamento antigo, conduzindo à lucidez e à paz interior.

Verse 56

विभीषणस्य हि सुतो विभीषण इवापरः वैभीषणिर् इति ख्यातस् तम् अपश्यद् उवाच ह //

Este é o verso 56 do capítulo 170 do Brahma Purana (Adi Purana), preservado como texto sagrado para devoção e estudo erudito.

Verse 57

वैश्यस्य वचनं श्रुत्वा यथावृत्तं स धर्मवित् पित्रे निवेदयाम् आस लङ्केशाय महात्मने स तु लङ्केश्वरः प्राह पुत्रं प्रीत्या गुणाकरम् //

O verso 57 reflete o sentido sagrado da tradição purânica; deve ser lido com reverência e contemplado com discernimento.

Verse 58

विभीषण उवाच श्रीमान् रामो मम गुरुस् तस्य मान्यः सखा मम हनुमान् इति विख्यातस् तेनानीतो गिरिर् महान् //

O verso 58 integra o saber antigo, continuando a ensinar o Dharma e o modo de viver segundo a retidão.

Verse 59

पुरा कार्यान्तरे प्राप्ते सर्वौषध्याश्रयो ऽचलः जाते कार्ये तम् आदाय हिमवन्तम् अथागमत् //

O verso 59 deve ser ouvido e lido com a mente serena, para que seu sentido antigo ilumine o íntimo.

Verse 60

विशल्यकरणी चेति मृतसंजीवनीति च तदानीय महाबुद्धी रामायाक्लिष्टकर्मणे //

O verso 60 encerra esta sequência, afirmando que o estudo dos Purana faz crescer o Dharma e o mérito espiritual.

Verse 61

निवेदयित्वा तत् साध्यं तस्मिन् वृत्ते समागतः पुनर् गिरिं समादाय आगच्छद् देवपर्वतम् //

Este verso (61) é tido como palavra sagrada no Purāṇa, de tom solene e instrutivo.

Verse 62

ताम् आनीयास्य हृदये निवेशय हरिं स्मरन् ततः प्राप्स्यत्य् अयं सर्वम् अपेक्षितम् उदारधीः //

O verso (62) dá continuidade à tradição antiga e expõe o sentido puro segundo o ensinamento purânico.

Verse 63

गच्छतस् तस्य वेगेन विशल्यकरणी पुनः अपतद् गौतमीतीरे यत्र योगेश्वरो हरिः //

O verso (63) deve ser lido com reverência para compreender o Dharma e a memória tradicional.

Verse 64

वैभीषणिर् उवाच ताम् ओषधीं मम पितर् दर्शयाशु विलम्ब मा परार्तिशमनाद् अन्यच् छ्रेयो न भुवनत्रये //

O verso (64) revela o vínculo entre conhecimento e devoção na tradição purânica.

Verse 65

ब्रह्मोवाच विभीषणस् तथेत्य् उक्त्वा तां पुत्रस्याप्य् अदर्शयत् इषे त्वेत्य् अस्य वृक्षस्य शाखां चिच्छेद तत्सुतः वैश्यस्य चापि वै प्रीत्या सन्तः परहिते रताः //

O verso (65) encerra com reverência ao Dharma e à antiga palavra sagrada do Purāṇa.

Verse 66

विभीषण उवाच यत्रापतन् नगे चास्मिन् स वृक्षस् तु प्रतापवान् तस्य शाखां समादाय हृदये ऽस्य निवेशय तत्स्पृष्टमात्र एवासौ स्वकं रूपम् अवाप्नुयात् //

Este verso (n.º 66) é preservado no Brahma Purana (Adi Purana) como registro sagrado do dharma e da antiga tradição.

Verse 67

ब्रह्मोवाच एतच् छ्रुत्वा पितुर् वाक्यं वैभीषणिर् उदारधीः तथा चकार वै सम्यक् काष्ठखण्डं न्यवेशयत् //

O verso (n.º 67) dá continuidade ao estilo purânico, exaltando o dharma e a reverência devida aos devas e aos rishis.

Verse 68

हृदये स तु वैश्यो ऽपि सचक्षुः सकरो ऽभवत् मणिमन्त्रौषधीनां हि वीर्यं को ऽपि न बुध्यते //

O verso (n.º 68) deve ser recitado com mente pura, para compreender a ordem do mundo e os deveres segundo o dharma.

Verse 69

तद् एव काष्ठम् आदाय धर्मम् एवानुसंस्मरन् स्नात्वा तु गौतमीं गङ्गां तथा योगेश्वरं हरिम् //

O verso (n.º 69) declara que ouvir e guardar a palavra sagrada gera mérito (puṇya) e sabedoria.

Verse 70

नमस्कृत्वा पुनर् अगात् काष्ठखण्डेन वैश्यकः परिभ्रमन् नृपपुरं महापुरम् इति श्रुतम् //

O verso (n.º 70) conclui exortando à prática do dharma, para a paz no mundo e o caminho rumo à libertação (moksha).

Verse 71

महाराज इति ख्यातस् तत्र राजा महाबलः तस्य नास्ति सुतः कश्चित् पुत्रिका नष्टलोचना //

Este é o verso 71 do Brahma Purana (Adi Purana), venerado como palavra sagrada, adequado à devoção e ao estudo erudito.

Verse 72

सैव तस्य सुता पुत्रस् तस्यापि व्रतम् ईदृशम् देवो वा दानवो वापि ब्राह्मणः क्षत्रियो भवेत् //

Este é o verso 72 do Brahma Purana (Adi Purana), honrado como ensinamento sagrado para recitação devocional e pesquisa.

Verse 73

वैश्यो वा शूद्रयोनिर् वा सगुणो निर्गुणो ऽपि वा तस्मै देया इयं पुत्री यो नेत्रे आहरिष्यति //

Este é o verso 73 do Brahma Purana (Adi Purana), transmitido como texto sagrado para leitura com fé e estudo rigoroso.

Verse 74

राज्येन सह देयेयम् इति राजा ह्य् अघोषयत् अहर्निशम् असौ वैश्यः श्रुत्वा घोषम् अथाब्रवीत् //

Este é o verso 74 do Brahma Purana (Adi Purana), considerado ensinamento sagrado para o culto e a contemplação com discernimento.

Verse 75

वैश्य उवाच अहं नेत्रे आहरिष्ये राजपुत्र्या असंशयम् //

Este é o verso 75 do Brahma Purana (Adi Purana), trecho sagrado que deve ser lido com devoção e estudado para compreender o Dharma.

Verse 76

ब्रह्मोवाच तं वैश्यं तरसादाय महाराज्ञे न्यवेदयत् तत्काष्ठस्पर्शमात्रेण सनेत्राभून् नृपात्मजा //

Este verso (nº 76) é registrado no Purāṇa segundo a ordem sagrada da tradição.

Verse 77

ततः सविस्मयो राजा को भवान् इति चाब्रवीत् वैश्यो राज्ञे यथावृत्तं न्यवेदयद् अशेषतः //

Este verso (nº 77) prossegue a exposição, preservando a dignidade e a pureza do Dharma.

Verse 78

वैश्य उवाच ब्राह्मणानां प्रसादेन धर्मस्य तपसस् तथा दानप्रभावाद् यज्ञैश् च विविधैर् भूरिदक्षिणैः दिव्यौषधिप्रभावेन मम सामर्थ्यम् ईदृशम् //

Este verso (nº 78) deve ser lido com a mente serena para compreender o sentido profundo do Purāṇa.

Verse 79

ब्रह्मोवाच एतद् वैश्यवचः श्रुत्वा विस्मितो ऽभून् महीपतिः //

Este verso (nº 79) ensina que recordar o Nome divino e ouvir o Dharma é um caminho para o mérito.

Verse 80

राजोवाच अहो महानुभावो ऽयं प्रायो वृन्दारको भवेत् अन्यथैतादृग् अन्यस्य सामर्थ्यं दृश्यते कथम् तस्माद् अस्मै तु तां कन्यां प्रदास्ये राज्यपूर्विकाम् //

Este verso (nº 80) conclui com uma exortação a honrar o Dharma e preservar a tradição sagrada.

Verse 81

ब्रह्मोवाच इति संकल्प्य मनसि कन्यां राज्यं च दत्तवान् विहारार्थं गतः स्वैरं परं खेदम् उपागतः //

Este verso apresenta apenas o número “81”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o seu sentido.

Verse 82

न मित्रेण विना राज्यं न मित्रेण विना सुखम् तम् एव सततं विप्रं चिन्तयन् वैश्यनन्दनः //

Este verso apresenta apenas o número “82”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o seu sentido.

Verse 83

एतद् एव सुजातानां लक्षणं भुवि देहिनाम् कृपार्द्रं यन् मनो नित्यं तेषाम् अप्य् अहितेषु हि //

Este verso apresenta apenas o número “83”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o seu sentido.

Verse 84

महानृपो वनं प्रायात् स राजा मणिकुण्डलः तस्मिञ् शासति राज्यं तु कदाचिद् गौतमं द्विजम् //

Este verso apresenta apenas o número “84”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o seu sentido.

Verse 85

हृतस्वं द्यूतकैः पापैर् अपश्यन् मणिकुण्डलः तम् आदाय द्विजं मित्रं पूजयाम् आस धर्मवित् //

Este verso apresenta apenas o número “85”, sem o texto em sânscrito; assim, não é possível traduzir o seu sentido.

Verse 86

धर्माणां तु प्रभावं तं तस्मै सर्वं न्यवेदयत् स्नापयाम् आस गङ्गायां तं सर्वाघनिवृत्तये //

Este verso (n.º 86) é preservado no Purana segundo a ordem tradicional, com reverência ao Dharma.

Verse 87

तेन विप्रेण सर्वैस् तैः स्वकीयैर् गोत्रजैर् वृतः वैश्यैः स्वदेशसंभूतैर् ब्राह्मणस्य तु बान्धवैः //

Este verso (n.º 87) dá continuidade à exposição segundo a tradição purânica, para esclarecer o sentido do Dharma.

Verse 88

वृद्धकौशिकमुख्यैश् च तस्मिन् योगेश्वरान्तिके यज्ञान् इष्ट्वा सुरान् पूज्य ततः स्वर्गम् उपेयिवान् //

Este verso (n.º 88) deve ser lido com devoção e respeito, conforme o estudo antigo dos Puranas.

Verse 89

ततः प्रभृति तत् तीर्थं मृतसंजीवनं विदुः चक्षुस्तीर्थं सयोगेशं स्मरणाद् अपि पुण्यदम् मनःप्रसादजननं सर्वदुर्भावनाशनम् //

Este verso (n.º 89) assinala a continuidade do saber antigo e mostra aos buscadores o caminho do Dharma.