Kṛṣṇa’s Queens, Their Sons, and Balarāma’s Victory over Rukmī at Dice
Aniruddha–Rocanā Marriage Context
स्मायावलोकलवदर्शितभावहारि- भ्रूमण्डलप्रहितसौरतमन्त्रशौण्डै: । पत्न्यस्तु षोडशसहस्रमनङ्गबाणै- र्यस्येन्द्रियं विमथितुं करणैर्न शेकु: ॥ ४ ॥
smāyāvaloka-lava-darśita-bhāva-hāri bhrū-maṇḍala-prahita-saurata-mantra-śauṇḍaiḥ patnyas tu śoḍaśa-sahasram anaṅga-bāṇair yasyendriyaṁ vimathitum karaṇair na śekuḥ
As sobrancelhas arqueadas das dezesseis mil rainhas, com sorrisos recatados e olhares de soslaio, revelavam intenções secretas como ousadas mensagens conjugais; contudo, nem com essas “flechas” de Cupido nem por outros meios conseguiram agitar os sentidos do Senhor Kṛṣṇa.
This verse says that even the sixteen thousand queens—expert in romantic arts and armed with Cupid-like allure—could not disturb Lord Kṛṣṇa’s senses, showing His transcendental self-mastery.
He highlights the intensity of their charm to emphasize that Kṛṣṇa’s nature is beyond material lust; His relationships are divine līlā, not conditioned attraction.
It teaches that true steadiness comes from higher spiritual absorption—by cultivating devotion and remembrance of the Lord, one becomes less shaken by sensory agitation.