Akrūra’s Mission: The Departure from Vraja and the Yamunā Vision of Viṣṇu-Ananta
सुमहार्हमणिव्रातकिरीटकटकाङ्गदै: । कटिसूत्रब्रह्मसूत्रहारनूपुरकुण्डलै: ॥ ५१ ॥ भ्राजमानं पद्मकरं शङ्खचक्रगदाधरम् । श्रीवत्सवक्षसं भ्राजत्कौस्तुभं वनमालिनम् ॥ ५२ ॥
su-mahārha-maṇi-vrāta kirīṭa-kaṭakāṅgadaiḥ kaṭi-sūtra-brahma-sūtra hāra-nūpura-kuṇḍalaiḥ
Adornado com elmo, braceletes e braçadeiras cravejados de inúmeras joias preciosas, e também com cinto, fio sagrado (yajñopavīta), colares, guizos nos tornozelos e brincos, o Senhor resplandecia com fulgor deslumbrante. Numa mão segurava um lótus, e nas outras a concha, o disco e a maça; em Seu peito brilhavam a marca de Śrīvatsa, a gema Kaustubha e a guirlanda de flores, a vanamālā.
This verse describes Śrī Kṛṣṇa resplendent with priceless jewels and traditional divine/royal ornaments—crown, armlets, waist-belt, sacred thread, necklaces, anklets, and earrings—highlighting His transcendental beauty.
Śukadeva depicts Kṛṣṇa’s darśana in vivid detail to deepen devotion and remembrance, showing that the Supreme Person appears in an exquisitely personal, worshipful form.
Regularly remembering Kṛṣṇa’s form (rūpa-smaraṇa) through reading and contemplation steadies the mind, strengthens bhakti, and redirects attention from anxiety toward sacred remembrance.