Adhyaya 277

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे राजवंशवर्णनं नाम षट्सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दधिवामनोभूदिति ख , छ , ञ , च अथ सप्तसप्रत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पुरुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच पुरोर्जनमेजयो ऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः प्राचीन्नन्तान्मनस्त्युस्तु तस्माद्वीतमयो नृपः

Assim, no Agni Mahāpurāṇa encerra-se o capítulo ducentésimo septuagésimo sétimo, intitulado “Descrição das dinastias reais”. (Algumas recensões trazem: “Dadhivāmana veio a existir”, conforme anotado nos manuscritos kha, cha, ña e ca.) Agora começa o capítulo ducentésimo septuagésimo oitavo, intitulado “Descrição da dinastia de Puru”. Disse Agni: “De Puru nasceu Janamejaya; seu filho foi Prācīnnanta. De Prācīnnanta nasceu Manastyu; e dele nasceu o rei Vītamaya.”

Verse 2

शुन्धुर्वीतमयाच्चाभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः

De Vītamaya nasceu Śundhu; e o filho de Śundhu foi Bahuvidha. De Bahuvidha nasceu Saṃyāti, e seu filho foi Ahovādī.

Verse 3

तस्य पुत्रो ऽथ भद्राशोअ भद्राश्वस्य दशात्मजाः ऋचेयुश् च कृषेयुश् च सन्नतेयुस् तथात्मजः

Então seu filho foi Bhadrāśa. Bhadrāśva teve dez filhos—Ṛceyu, Kṛṣeyu e também Sannateyu (entre os demais).

Verse 4

घृतेयुश् च चितेयुश् च स्थण्डिलेयुश् च सत्तमः धर्मेयुः सन्नतेयुश् च कृचेयुर्मतिनारकः

E (há infernos chamados) Ghṛteyu, Citeyu e Sthaṇḍileyu, ó o melhor dos virtuosos; do mesmo modo (os infernos) Dharmeyu e Sannateyu; e Kṛceyu — estes são os infernos (descritos nesta seção).

Verse 5

तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः आसीत्पतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत्

Nessa linhagem houve Taṁsurogha, Pratiratha, Purasta e Matināra. De Patiratha nasceu Kaṇva; e de Kaṇva, de fato, nasceu Medhātithi.

Verse 6

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तो ऽथ प्रवीरकः सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतो ऽभवत्

De Taṁsurogha nasceram quatro filhos—Duṣmanta, depois Pravīraka e Sumanta; e de Duṣmanta nasceu o heróico Bharata.

Verse 7

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च

De Śakuntalā nasceu um filho poderoso, por cujo nome o povo passou a ser conhecido como os Bhāratas; e também se narra que, pela ira (maldição) de sua mãe, os filhos de Bharata foram destruídos.

Verse 8

ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु वृहस्पतेः संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्वितथो ऽभवत्

Então, trazido pelos Maruts, esse filho foi transferido a Bṛhaspati; e Bharadvāja, por meio dos Kratus, passou a ser chamado “Vitatha”.

Verse 9

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै शग्भुर्वीतमयाश्चाभूच्छम्भोर्बहुविध इति ख , ज , च सुहोत्रञ्च सुहोतारङ्गयङ्गर्भन्तथैव च

E Vitatha também, de fato, gerou cinco filhos: Śagbhurvītamaya; e, segundo a leitura dos manuscritos Kha, Ja e Ca, menciona-se ainda (um filho) Bahuvidha de Śambhu; e igualmente Suhotra, Suhotāra, Gaya e Garbha.

Verse 10

कपिलश् च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः

E (mencionam-se) Kapila; Mahātmān; Suketu; os dois filhos; Kauśika; e Gṛtsapati—bem como os filhos de Gṛtsapati.

Verse 11

ब्रह्माणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाःसुताः ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतो ऽभूच्च केतुमान्

Em Kāśī, os filhos de Dīrghatamas eram conhecidos como Brāhmaṇas, Kṣatriyas e Vaiśyas. Deles surgiu Dhanvantari; e seu filho, ademais, foi Ketumān.

Verse 12

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात्

De Ketumān nasceu Hemaratha; de Hemaratha, Divodāsa — assim se ouve na tradição. De Divodāsa nasceu Pratardana; e de Pratardana nasceram os dois Bhārgavas.

Verse 13

वत्सादनर्क आसीच्च अनर्कात् क्षेमको ऽभवत् क्षेमकद्वर्षकेतुश् च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः

E de Vatsa nasceu Anarka; de Anarka surgiu Kṣemaka. De Kṣemaka veio Varṣaketu, e de Varṣaketu é lembrado Vibhu como sucessor.

Verse 14

विभोरानर्तः पुत्रो ऽभूद्विभोश् च सुकुमारकः सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात्

De Vibhu nasceu um filho chamado Ānarta; e de Vibhu (novamente) nasceu Sukumāraka. De Sukumāraka surgiu Satyaketu; e de Vatsaka nasceu Vatsabhūmi.

Verse 15

सुहोत्रस्य वृहत्पुत्रो वृहतस्तनयास्त्रयः अजमीढो द्विमीढश् च पुरुमीढश् च वीर्यवान्

Suhotra teve um filho chamado Vṛhat; e Vṛhat teve três filhos — Ajamīḍha, Dvimīḍha e o valoroso Purumīḍha.

Verse 16

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् जह्नोरभूदजकाश्वो बलाकाश्वस्तदात्मजः

De Ajamīḍha, em sua esposa Keśinī, nasceu o poderoso Jahnu. De Jahnu surgiu Ajakāśva, e seu filho foi Balākāśva.

Verse 17

वलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सूतोत्तमः

De Valākāśva nasceu Kuśika; de Kuśika nasceu Gādhi (também chamado Indraka). De Gādhi nasceu a donzela Satyavatī; e dessa linhagem surgiu Viśvāmitra—o mais eminente entre os sūtas (aurigas e bardos das genealogias).

Verse 18

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः शुनःशेफो ऽष्टकश्चान्यो ह्य् अजमीढात् सुतो ऽभवत्

Devarāta e Katimukhā foram filhos de Viśvāmitra. Também Śunaḥśepha e outro chamado Aṣṭaka—de fato—foram tidos como filhos ligados à linhagem de Ajamīḍha.

Verse 19

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः काशदीर्घतमा इति ज सुत इति ख , छ , ज , च प्रभाववानिति ख पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याश्च्वात् पञ्च पार्थिवाः

De Nīlinī nasceu outro Śānti; de Puru-jāti nasceu Suśānti. Em uma recensão ele é registrado como Kāśa-dīrghatamā; em outras, como Suta; e em mais uma, como Prabhāvavān. Além disso, de Puru-jāti veio Vāhyāśva; e de Vāhyāśva surgiram cinco reis.

Verse 20

मुकुलः सृञ्जयश् चैव राजा वृहदिषुस् तथा यवीनरश् च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः

Mukula e Sṛñjaya, e igualmente o rei Vṛhadiṣu; também Yavīnara e Kṛmila—estes são afamados como os Pāñcālas.

Verse 21

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्य् अभुत्

De Mukula surgiu a linhagem Maukulya—homens duas-vezes-nascidos (dvija) dotados de domínios de terra. De Mukula nasceu Cañcāśva, e de Cañcāśva, de fato, veio à luz um par (macho e fêmea).

Verse 22

दिवोदासो ह्य् अहल्या च अहल्यायां शरद्वतात् शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः

Divodāsa e Ahalyā: em Ahalyā, por Śaradvat, nasceu Śatānanda; e de Śatānanda nasceu Satyadhṛ, e assim prossegue a linhagem.

Verse 23

कृपः कृपी किवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः सृञ्जयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश् च तत्सुतः

De Kivodāsa nasceram Kṛpa e Kṛpī; dele (vieram) Maitreya e, depois, Somapa. De Sṛñjaya nasceu Pañcadhanuṣa, e Somadatta foi seu filho.

Verse 24

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्जन्तोश् च पृषतः सुतः

De Somadatta nasceu Sahadeva; de Sahadeva nasceu Somaka. De Somaka nasceu Jantu; e de Jantu nasceu Pṛṣata como seu filho.

Verse 25

पृषताद्द्रुपदस्तस्माद्धृष्टद्युम्नो ऽथ तत्सुतः धृष्ठकेतुश् च धूमिन्यामृक्षो ऽभूदजमीढतः

De Pṛṣata nasceu Drupada; de Drupada nasceu Dhṛṣṭadyumna, e depois seu filho Dhṛṣṭaketu. E de Ajamīḍha, por intermédio de Dhūminī, nasceu Ṛkṣa.

Verse 26

ऋक्षात्सम्वरणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह

De Ṛkṣa nasceu Saṃvaraṇa; e de Saṃvaraṇa, por sua vez, nasceu Kuru—aquele que, partindo de Prayāga, estabeleceu (formou) Kurukṣetra.

Verse 27

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षिच्चारिमेजयः सुधन्वनः सुहोत्रो ऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्य् अभूत्

De Kuru veio Sudhanvā; de Sudhanvā, Sudhanu; de Sudhanu, Parikṣit; de Parikṣit, Ārimejaya. De Ārimejaya nasceu Sudhanvan; de Sudhanvan, Suhotra; e de Suhotra, em verdade, nasceu Cyavana.

Verse 28

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः

Dos dois assistentes de Vasiṣṭha houve sete filhos de Girikā: Vṛhadratha, Kuśa, Vīra, Yadu, Pratyagraha e Bala (entre eles).

Verse 29

मत्स्यकाली कुशाग्रो ऽतो ह्य् आसीद्राज्ञो वृहद्रथात् कुशाग्राद्वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः

Do rei Vṛhadratha nasceu então Kuśāgra, também chamado Matsyakālī. De Kuśāgra nasceu Vṛṣabha; e seu filho foi Satyahita.

Verse 30

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज ऊर्जादासीच्च सम्भवः यवीनचश्चेति ख, छ , ञ , च सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश् च तत्सुतः

Sudhanvā—seu filho foi Ūrja. De Ūrjā nasceu Sambhava; e (também) Yavīnaca—assim se declara a linhagem. De Sambhava nasceu Jarāsandha, e seu filho foi Sahadeva.

Verse 31

सहदेवादुदापिश् च उदापेः श्रुतकर्मकः परिक्षितस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः

De Sahadeva nasceu Udāpi, e de Udāpi nasceu Śrutakarmaka. O justo Janamejaya foi o herdeiro (sucessor) de Parikṣit.

Verse 32

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्नोस्तु सुरथः सुतः श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश् च नामतः

De Janamejaya nasceu Trasadasyu; e de Jahnu nasceu Suratha como filho; e havia também, por nome, Śrutasena, Ugrasena e ainda Bhīmasena.

Verse 33

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस् तथा सुरथाद्विदूरथो ऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात्

Ora, Janamejaya teve dois filhos: Suratha e Mahimān. De Suratha nasceu Vidūratha; e de Vidūratha nasceu Ṛkṣa.

Verse 34

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनो ऽभवत्सुतः प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः

Da segunda linhagem de Ṛkṣa nasceu o filho Bhīmasena. De Bhīmasena nasceu Pratīpa, e de Pratīpa nasceu Śāntanu.

Verse 35

देवापिर्वाह्लिकश् चैव सोमदत्तस्तु शान्तनोः वाह्लिकात्सोमदत्तो ऽभुद्भूरिर्भूरिस्रवाः शलः

Devāpi e Bāhlika, e também Somadatta, nasceram de Śāntanu. De Bāhlika nasceu Somadatta; e dele vieram Bhūri, Bhūriśravā e Śala.

Verse 36

गङ्गायां शान्तनोर्भीष्मः काल्यायां विचित्रवीर्यकः कृष्णद्वैपायनश् चैव क्षेत्रे वैचित्रवीर्यके

De Śāntanu, por meio de Gaṅgā, nasceu Bhīṣma; por meio de Kālyā nasceu Vicitravīrya; e Kṛṣṇa-Dvaipāyana (Vyāsa) também se tornou o gerador no kṣetra (campo) de Vicitravīrya.

Verse 37

धृतरष्ट्रञ्च पाण्डुञ्च विदुरञ्चाप्यजीजनत् पाण्डोर्युधिष्ठिरः कुन्त्यां भीमश् चैवार्जुनस्त्रयः

Ele gerou Dhṛtarāṣṭra, Pāṇḍu e também Vidura. De Pāṇḍu, por Kuntī, nasceram Yudhiṣṭhira, Bhīma e igualmente Arjuna — os três.

Verse 38

नकुलः सहदेवश् च पाण्डोर्माद्य्राञ्च दैवतः अर्जुनस्य च सौभद्रः परिक्षिदभिमन्युतः

Nakula e Sahadeva nasceram de Pāṇḍu por Mādrī, pela dádiva dos divinos Aśvin. E de Arjuna, por Subhadrā, nasceu Abhimanyu; e o filho de Abhimanyu foi Parikṣit.

Verse 39

द्रौपदी पाण्डवानाञ्च प्रिया तस्यां युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यो भीमसेनाच्छ्रुतकीर्तिर्धनञ्जयात्

Draupadī era a amada dos Pāṇḍava. Por ela, de Yudhiṣṭhira nasceu Prativindhya; de Bhīmasena, Śrutakīrti; e de Dhanañjaya (Arjuna) também nasceu um filho.

Verse 40

सहदेवाच्छ्रुतकर्मा शतानीकस्तु नाकुलिः भीमसेनाद्धिडिम्बायामन्य आसीद् घटीत्कचः

De Sahadeva nasceu Śrutakarmā; e de Nakula nasceu Śatānīka. De Bhīmasena, por Hiḍimbā, houve ainda outro filho: Ghaṭotkaca.

Verse 41

एते भूता भविष्याश् च नृपाः संख्या न विद्यते अत्र पाठः पतितः धनञ्जयात् क उत्पन्न इति विशेषाप्राप्तेः गताः कालेन कालो हि हरिस्तं पूजयेद्द्विज होममग्नौसमुद्दिश्य कुरु सर्वप्रदं यतः

Esses reis—do passado e do futuro—são incontáveis. Aqui, uma parte da leitura do texto caiu após (a menção de) Dhanañjaya, pois não se encontra o detalhe específico: «de quem ele nasceu?». Todos são levados pelo Tempo, pois o Tempo é, de fato, Hari (Viṣṇu). Portanto, ó brāhmaṇa, adora-O; e realiza o homa, a oblação ao fogo, dedicando-a a Agni, pois ela concede todas as dádivas.