Adhyaya 274

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे सोमवंशवर्णनं नम त्रिसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ चतुःसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यदुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच यदोरासन्पञ्च पुत्रा ज्येष्ठस्तेषु सहस्रजित्

Assim, no Agni Mahāpurāṇa, conclui-se o capítulo intitulado “Descrição da Dinastia Lunar (Somavaṃśa)”, o capítulo duzentos e setenta e quatro. Agora começa o capítulo duzentos e setenta e cinco, intitulado “Descrição da Dinastia de Yadu (Yaduvaṃśa)”. Agni disse: Yadu teve cinco filhos; o mais velho dentre eles foi Sahasrajit.

Verse 2

धर्मनेत्रो हैहयस्य धर्मनेत्रस्य संहनः

De Haihaya veio Dharmanetra; e de Dharmanetra nasceu Saṃhana.

Verse 3

महिमा संहनस्यासीन्महिम्नओ भद्रसेनकः भद्रसेनाद् दुर्गमो ऽभूद्दुर्गमात्कनको ऽभवत्

Mahimā foi filho de Saṃhana; de Mahimā nasceu Bhadrasenaka. De Bhadrasenaka surgiu Durgama, e de Durgama nasceu Kanaka.

Verse 4

कनकात् कृतवीर्यस्तु कृताग्निः करवीरकः कृतौजाश् च चतुर्थो ऽभूत् कृतवीर्यात्तु सो ऽर्जुनः

De Kanaka nasceu Kṛtavīrya; (seus filhos foram) Kṛtāgni, Karavīraka e Kṛtaujā; o quarto foi Arjuna, nascido de Kṛtavīrya.

Verse 5

दत्तो ऽर्जुनाय तपते सप्तद्वीपमहीशताम् ददौ बाहुसहस्रञ्च अजेयत्वं रणे ऽरिणा

Ao asceta Arjuna, concedeu a soberania sobre a terra com os seus sete continentes; e ainda lhe outorgou mil braços e a invencibilidade em batalha contra os inimigos.

Verse 6

अधर्मे वर्तमानस्य विष्णुहस्तान्मृतिर्ध्रुवा दश यज्ञसहस्राणि सो ऽर्जुनः कृतवान्नृपाः

Para quem persiste no adharma, a morte pelas mãos de Viṣṇu é certa. Esse Arjuna, ó reis, realizou dez mil sacrifícios (yajña).

Verse 7

अनष्टद्रव्यता राष्ट्रे तस्य संस्मरणादभूत् न नूनं कार्त्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति वै नृपः

No reino, pela lembrança dele surgiu a condição de “não haver perda de riqueza”. De fato, esses reis não alcançarão o destino de Kārttavīrya.

Verse 8

यज्ञैर् दानैस्तपोभिश् च विक्रमेण श्रुतेन च कर्तवीर्यस्य च शतं पुत्राणां पञ्च वै पराः

Por meio de sacrifícios (yajña), dádivas (dāna) e austeridades (tapas), e também por valor e estudo da śruti, Kartavīrya teve cem filhos; dentre eles, cinco foram de fato preeminentes.

Verse 9

सूरसेनश् च सूरश् च धृष्टोक्तः कृष्ण एव च जयध्वजश् च नामासीदावन्त्यो नृपतिर्महान्

Houve reis chamados Sūrasena e Sūra, Dhṛṣṭokta, e também Kṛṣṇa; e um de nome Jayadhvaja—assim, o grande rei de Avanti estava nessa linhagem.

Verse 10

जयध्वजात्तालजङ्घस्तालजङ्घात्ततः सुताः हैहयानां कुलाः पञ्च भोजाश्चावन्तयस् तथा

De Jayadhvaja nasceu Tālajaṅgha; e de Tālajaṅgha, a seu tempo, nasceram filhos—formando os cinco clãs dos Haihayas; e do mesmo modo surgiram os Bhojas e os Avantis.

Verse 11

वीतिहोत्राः स्वयं जाताः शौण्डिकेयास्तथैव च वीतिहोत्रादनन्तो ऽभुदनन्ताद्दुर्जयो नृपः

De Vītihotra nasceram os próprios Vītihotras, e igualmente os Śauṇḍikeyas. De Vītihotra surgiu Ananta; e de Ananta veio o rei Durjaya.

Verse 12

क्रोष्टोर्वंशं प्रवक्ष्यामि यत्र जातो हरिः स्वयम् क्रोष्टोस्तु वृजिनीवांश् च स्वाहाभूद्वृजिनीवतः

Agora proclamarei a linhagem de Kroṣṭu, na qual o próprio Hari (Viṣṇu) nasceu. De Kroṣṭu nasceu Vṛjinīvān; e de Vṛjinīvān nasceu Svāhā.

Verse 13

स्वाहापुत्रओ रुषद्गुश् च तस्य चित्ररथः सुतः शशविन्दुश्चित्ररथाच्चक्रवर्ती हरौ रतः

Ruṣadgu foi filho de Svāhā. Seu filho foi Citraratha. De Citraratha nasceu Śaśavindu — um cakravartin (imperador de soberania universal), devotado a Hari (Viṣṇu).

Verse 14

शशविन्दोश् च पुत्त्राणां शतानामभवच्छतम् धीमतां चारुरूपाणां भूरिद्रविणतेजसाम्

E quanto aos filhos de Śaśavindu—embora fossem contados às centenas—menciona-se um total pleno de cem: todos eram inteligentes, de bela aparência e dotados de abundante riqueza e esplendor.

Verse 15

पृथुश्रवाः प्रधानो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयज्ञकः सुयज्ञस्योशनाः पुत्रस्तितिक्षुरुशनःसुतः

Pṛthuśravā tornou-se o principal (líder). Seu filho foi Suyajñaka. O filho de Suyajña foi Uśanā; e Titikṣu foi filho de Uśanā.

Verse 16

तितिक्षोस्तु मरुत्तो ऽभूत्तस्मात्कम्बलवर्हिषः पञ्चाशद्रुक्मकवचाद्रुक्मेषुः पृथुरुक्मकः

De Titikṣu nasceu Marutta; dele nasceu Kambalavarhiṣ. De Pañcāśad nasceu Rukmakavaca; de Rukmakavaca nasceu Rukmeṣu; e dele, Pṛthurukmaka.

Verse 17

विषांशुश्चेति ज हविर्ज्यामघः पापघ्नो ज्यामघः स्त्रीजितो ऽभवत् सेव्यायां ज्यामघादासीद्विदर्भस्तस्य कौशिकः

Houve (um rei) chamado Viṣāṁśu; e depois vieram Ja, Havir e Jyāmagha, destruidor do pecado. Esse Jyāmagha tornou-se alguém dominado por sua esposa. De Jyāmagha, por meio de Sevyā, nasceu Vidarbha; e seu descendente foi Kauśika.

Verse 18

लोमपादः क्रथः श्रेष्ठात् कृतिः स्याल्लोमपदतः कौशिकस्य चिदिः पुत्रस्तस्माच्चैद्या नृपाः स्मृताः

De Śreṣṭha nasceu Kratha; de Kratha, Lomapāda; de Lomapāda, Kṛti. E Cidi foi filho de Kauśika; dele se recorda terem descendido os reis conhecidos como Caidyas.

Verse 19

क्रथाद्विदर्भपुत्राश् च कुन्तिः कुन्तेस्तु धृष्टकः धृष्टस्य निधृतिस्तस्य उदर्काख्यो विदूरथः

De Kratha nasceram os filhos de Vidarbha, e (entre eles) Kuntī. De Kuntī nasceu Dhṛṣṭaka; de Dhṛṣṭaka, Nidhṛti; e seu filho foi Vidūratha, também chamado Udarka.

Verse 20

दशार्हपुत्रो व्योमस्तु व्योमाज्जीमूत उच्यते जीमूतपुत्रो विकलस्तस्य भीमरथः सुतः

Vyoma foi filho de Daśārha; de Vyoma nasceu alguém chamado Jīmūta. O filho de Jīmūta foi Vikala, e seu filho foi Bhīmaratha.

Verse 21

भीमरथान्नवरथस्ततो दृढरथो ऽभवत् शकुन्तिश् च दृढरथात् शकुन्तेश् च करम्भकः

De Bhīmaratha nasceu Navaratha; depois veio a existir Dṛḍharatha. E de Dṛḍharatha nasceu Śakunti; e de Śakunti nasceu Karambhaka.

Verse 22

करम्भाद्देवलातो ऽभूत् देवक्षेत्रश् च तत्सुतः देवक्षेत्रान्मधुर्नाम मधोर्द्रवरसो ऽभवत्

De Karambha nasceu Devalāta; e seu filho foi Devakṣetra. De Devakṣetra nasceu um chamado Madhu; e de Madhu nasceu Dravarasa.

Verse 23

द्रवरसात् पुरुहूतो ऽभूज्जन्तुरासीत्तु तत्सुतः गुणी तु यादवो राजा जन्तुपुत्रस्तु सात्त्वतः

De Dravarasa nasceu Puruhūta. Seu filho foi Jantu. De Jantu veio o virtuoso rei Yādava, Sāttvata.

Verse 24

सात्त्वताद्भजमानस्तु वृष्णिरन्धक एव च देवावृधश् च चत्वारस्तेषां वंशास्तु विश्रुताः

De Sāttvata surgiu Bhajamāna; do mesmo modo surgiram Vṛṣṇi, Andhaka e Devāvṛdha—estes quatro fundadores, e suas linhagens são amplamente afamadas.

Verse 25

भजमानस्य वाह्यो ऽभूद्वृष्टिः कृमिर्निमिस् तथा देवावृधाद्वभ्रुरासीत्तस्य श्लोको ऽत्र गीयते

Para aquele que praticava o culto devocional, a aflição tornou-se externa; depois veio uma chuva como alívio; do mesmo modo foram removidos o verme e o “nimis” (parasita minúsculo). Pelo rito de Devāvṛdha surgiu uma marca acastanhada; sobre isso, canta-se aqui um śloka.

Verse 26

यथैव शृणुमो दूरात् गुणांस्तद्वत्समन्तिकात् वभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधःसमः

Assim como ouvimos suas virtudes de longe, assim também (as ouvimos) de perto. Vabhru é o mais eminente entre os homens—igual a Devāvṛdha no juízo dos deuses.

Verse 27

चत्वारश् च सुता वभ्रोर्वासुदेवपरा नृपाः धृतिरिति ञ देवरातो ऽभुदिति ख , ग , घ , ज , ञ , ट , च विस्तृता इति क , छ , च कुहुरो भजमानस्तु शिनिः कम्बलवर्हिषः

E Vabhru teve quatro filhos—reis devotados a Vāsudeva. (Em algumas recensões o nome é lido como) Dhṛti; em outras, Devarāta; e em outras ainda, Vistṛtā. (Depois são mencionados) Kuhura, Bhajamāna, Śini e Kambalavarhiṣ.

Verse 28

कुहुरस्य सुतो धृष्णुधृष्णोस्तु तनयो धृतिः धृतेः कपोतरोमाभूत्तस्य पुत्रस्तु तित्तिरिः

O filho de Kuhura foi Dhṛṣṇu. O filho de Dhṛṣṇu foi Dhṛti. De Dhṛti nasceu Kapotaromā, e seu filho, por sua vez, foi Tittiri.

Verse 29

तित्तिरेस्तु नरः पुत्रस्तस्य चन्दनदुन्दुभिः पुनर्वसुस्तस्य पुत्र आहुकश्चाहुकीसुतः

Tittiri teve um filho chamado Nara. O filho de Nara foi Candana-dundubhi. O filho de Candana-dundubhi foi Punarvasu, e o filho de Punarvasu foi Āhuka, nascido de Āhukī.

Verse 30

आहुकाद्देवको जज्ञे उग्रसेनस्ततो ऽभवत् देववानुपदेवश् च देवकस्य सुताः स्मृताः

De Āhuka nasceu Devaka; e dele surgiu Ugrasena. Devavān e Upadeva são lembrados como filhos de Devaka.

Verse 31

तेषां स्वसारः सप्तासन् वसुदेवाय ता ददौ देवकी श्रुतदेवी च मित्रदेवी यथोधरा

Entre eles havia sete irmãs; elas foram dadas em casamento a Vasudeva—Devakī, Śrutadevī, Mitradevī e, do mesmo modo, Yathodharā.

Verse 32

श्रीदेवी सत्यदेवी च सुरापी चेति सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुताः कंसस्तेषाञ्च पूर्वजः

Śrīdevī, Satyadevī e Surāpī—estes são mencionados como (entre) o sétimo conjunto. Elas são filhas de Navograsena; e Kaṃsa é o mais velho, nascido antes delas.

Verse 33

न्यग्रोधश् च सुनामा च कङ्कः शङ्कुश् च भूमिपः सुतनूराष्ट्रपालश् च युद्धमुष्टिः सुमुष्टिकः

E (havia) Nyagrodha, Sunāmā, Kaṅka e Śaṅku; bem como o rei Bhūmipa; e Sutanū, Rāṣṭrapāla; e Yuddhamuṣṭi e Sumuṣṭika.

Verse 34

भजमानस्य पुत्रो ऽथ रथमुख्यो विदूरथः राजाधिदेवः शूरश् च विदूरथसुतो ऽभवत्

Então, o filho de Bhajamāna foi Vidūratha, o mais destacado entre os guerreiros de carro. E o filho de Vidūratha foi Śūra, também chamado Rājādhideva.

Verse 35

राजाधिदेवपुत्रौ द्वौ शोणाश् चः श्वेतवाहनः शोणाश्वस्य सुताः पञ्च शमी शत्रुजिदादयः

Rājādhideva teve dois filhos—Śoṇāśca e Śvetavāhana. De Śoṇāśva houve cinco filhos, começando por Śamī e Śatrujit.

Verse 36

शमीपुत्रः प्रतिक्षेत्रः प्रतिक्षेत्रस्य भोजकः भोजस्य हृदिकः पुत्रो ह्य् अदिकस्य दशात्मजाः

De Śamī nasceu Pratikṣetra; de Pratikṣetra, Bhojaka; de Bhojaka, Hṛdika; e o filho de Hṛdika foi Adika, que teve dez filhos.

Verse 37

कृतवर्मा शतधन्वा देवार्हो भीषणादयः कुकुरो भजमानस्त्विति क सुन्दरो भजमानस्त्विति ज कुकुरस्येति क शक्रजिदादय इति ख देवार्हात् कम्बलवर्हिरसमौजास्ततो ऽभवत्

Kṛtavarmā, Śatadhanvā, Devārha, Bhīṣaṇa e outros (nasceram nessa linhagem). De Kukura veio Bhajamāna (segundo uma leitura); outra leitura afirma que Sundara era Bhajamāna. (Algumas recensões leem) “de Kukura”; (outras leem) “Śakrajit e os demais”. De Devārha, então, nasceram Kambala, Varhi e Asamaujas.

Verse 38

सुदंष्ट्रश् च सुवासश् च धृष्टो ऽभूदसमौजसः गान्धारी चैव माद्री च धृष्टभार्ये बभूवतुः

E houve Sudaṃṣṭra e Suvāsa; Dhṛṣṭa nasceu de Asamaujasa. E Gāndhārī e Mādrī tornaram-se as duas esposas de Dhṛṣṭa.

Verse 39

सुमित्रो ऽभूच्च गान्धार्यां माद्री जज्ञे युधाजितम् अनमित्रः शिनिर्धृष्टात्ततो वै देवमीढुषः

De Gāndhārī nasceu Sumitra; de Mādrī nasceu Yudhājit. De Anamitra veio Śini; e de Dhṛṣṭa, de fato, nasceu Devamīḍhuṣa.

Verse 40

अनमित्रसुतो निघ्नो निघ्नस्यापि प्रसेनकः सत्राजितः प्रसेनो ऽथ मणिं सूर्यात्स्यमन्तकम्

Nighna foi filho de Anamitra; e Prasenaka foi filho de Nighna. Depois vieram Satrājit e Prasena; e (Prasena) obteve do deus Sol a joia chamada Syamantaka.

Verse 41

प्राप्यारण्ये चरन्तन्तु सिंहो हत्वाग्रहीन्मणिं हतो जाम्बवता सिंहो जाम्बवान् हरिणा जितः

Tendo chegado à floresta e ali vagando, um leão matou (o portador) e tomou a joia. O leão foi então morto por Jāmbavān; e Jāmbavān, por sua vez, foi vencido por Hari (Viṣṇu/Śrī Rāma).

Verse 42

तस्मान्मणिं जाम्बवतीं प्राप्यागाद्दारकां पुरीम् सत्राजिताय प्रददौ शतधन्वा जघान तम्

Por isso, tendo obtido a joia juntamente com Jāmbavatī, foi à cidade de Dvārakā; entregou-a a Satrājit, e mais tarde Śatadhanvā o matou.

Verse 43

हत्वा शतधनुं कृष्णो मणिमादाय कीर्तिभाक् बलयादवमुख्याग्रे अक्रूरान्मणिमर्पयेत्

Tendo abatido Śatadhanvā, Kṛṣṇa—portador de fama—tomou a joia e, na presença de Balarāma e dos principais entre os Yādavas, entregou a joia a Akrūra.

Verse 44

मिथ्याभिशस्तिं कृष्णस्य त्यक्त्वा स्वर्गी च सम्पठन् सत्राजितो भङ्गकारः सत्यभामा हरेः प्रिया

Abandonando a falsa acusação contra Kṛṣṇa, quem recita isto torna-se destinado ao céu. Satrājit foi o artífice dos fragmentos (de ouro), e Satyabhāmā foi a amada de Hari.

Verse 45

अनमित्राच्छिनिर्जज्ञे सत्यकस्तु शिनेः सुतः सत्यकात्सात्यकिर्जज्ञे युयुधानाद्धुनिर्ह्यभूत्

De Anamitra nasceu Śini; e Satyaka foi filho de Śini. De Satyaka nasceu Sātyaki; e de Yuyudhāna, de fato, nasceu Dhuni.

Verse 46

धुनेर्युगन्धरः पुत्रः स्वाह्यो ऽभुत् स युधाजितः ऋषभक्षेत्रकौ तस्य ह्य् ऋषभाच्च स्वफल्ककः

Yugandhara foi filho de Dhuni. Seu filho foi Svāhya, conhecido como Yudhājit. Dele nasceram Ṛṣabha e Kṣetraka; e de Ṛṣabha nasceu Svaphalkaka.

Verse 47

स्वफल्कपुत्रो ह्य् अक्रूरो अकूराच्च सुधन्वकः शूरात्तु वसुदेवाद्याः पृथा पाण्डोः प्रियाभवत्

Akrūra foi, de fato, filho de Svaphalka; e de Akūra nasceu Sudhanvaka. De Śūra nasceram Vasudeva e outros; e Pṛthā tornou-se a esposa amada de Pāṇḍu.

Verse 48

सुधाजितमिति ख , छ च स्वान्धोभूदिति ख , छ च साक्षो ऽभूदिति ज धर्माद्युधिष्ठिरः पाण्डोर्वायोः कुन्त्यां वृकोदरः इन्द्राद्धनञ्जयो माद्र्यां नकुलः सहदेवकः

“Sudhājita”—assim leem os manuscritos Kha e Cha; “Svāndhobhū”—assim leem Kha e Cha; “Sākṣaḥ”—assim lê o manuscrito Ja. De Dharma nasceu Yudhiṣṭhira; de Vāyu, em Kuntī, nasceu Vṛkodara (Bhīma); de Indra nasceu Dhanañjaya (Arjuna); e em Mādrī nasceram Nakula e Sahadeva.

Verse 49

वसुदेवाच्च रोहिण्यां रामः सारणदुर्गमौ वसुदेवाच्च देवक्यामादौ जातः सुसेनकः

De Vasudeva e Rohiṇī nasceu Rāma; e (também) Sāraṇa e Durgama. E de Vasudeva e Devakī, antes de tudo, nasceu Susenaka.

Verse 50

कीर्तिमान् भद्रसेनश् च जारुख्यो विष्णुदासकः भद्रदेहः कंश एतान् षड्गर्भान्निजघान ह

Kīrtimān, Bhadrasena, Jārukhya, Viṣṇudāsaka e Bhadradeha—Kamsa, de fato, matou estes, que eram os seis embriões.

Verse 51

ततो बलस्ततः कृष्णः सुभद्रा भद्रभाषिणी चारुदेष्णश् च शाम्बाद्याः कृष्णाज्जाम्बवतीसुताः

Depois veio Bala (Balarāma); depois, Kṛṣṇa. (Então) Subhadrā, a de fala auspiciosa, e Cārudeṣṇa; e Śāmba e os demais—filhos de Jāmbavatī, nascidos de Kṛṣṇa.