Adhyaya 352

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुपर्णेलां च भैरवीम् । दुर्गकूटाद्दक्षिणतो धनुःपंचशतांतरे

ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਤਦ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਸੁਪਰਨੇਲਾ ਨਾਮਕ ਭੈਰਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਦੁਰਗਕੂਟ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪੰਜ ਸੌ ਧਨੁ ਦੀ ਦੂਰੀ ‘ਤੇ ਹੈ।”

Verse 2

सुपर्णेन पुरा देवि पातालादमृतं हृतम् । गृहीत्वा तत्र मुक्तं तु नागानां पश्यतां किल

ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੁਪਰਨ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Verse 3

ततो देव्या तदा दृष्ट्वा रक्षितं नागपार्श्वतः । ततः सुपर्णेलेत्येवं ख्याता सा वसुधातले

ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖਿਆ-ਸੰਭਾਲਿਆ ਦੇਖਿਆ। ਤਦੋਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਉਹ ‘ਸੁਪਰਨੇਲਾ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।

Verse 4

इला तु कथ्यते भूमिः सुपर्णेन प्रतिष्ठिता । ततः सुपर्णेलेत्येव नाम्ना पातकनाशिनी

ਭੂਮੀ ਨੂੰ ‘ਇਲਾ’ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਪਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ‘ਸੁਪਰਨੇਲਾ’ ਨਾਮ ਨਾਲ—ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Verse 5

सुपर्णकुण्डे तत्रैव स्नात्वा तां पूजयेन्नरः । विप्रेभ्यो भोजनं दद्यान्नापद्भिर्म्रियते नरः । जीववत्सा भवेन्नारी आत्मजैश्चाप्यलंकृता

ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੁਪਰਨਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਪੁਰਖ ਵਿਪਤਾਂ ਨਾਲ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਜੀਉਂਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਧਨ੍ਯ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Verse 351

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेलामाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ—ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ—ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭਾਸ-ਖੇਤਰ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਵਿੱਚ, “ਸੁਪਰਨੇਲਾ ਦੇ ਮਾਹਾਤਮ੍ਯ ਦਾ ਵਰਣਨ” ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ੩੫੨ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।