Adhyaya 64

Verse 1

। सूत उवाच । चमत्कारी पुरा देवी तत्रैवास्ति द्विजोत्तमाः । चमत्कारनरेंद्रेण स्थापिता श्रद्धया पुरा

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤਮੋ, ਉਸੇ ਥਾਂ ‘ਚਮਤਕਾਰੀ’ ਨਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਤਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ‘ਚਮਤਕਾਰ’ ਨਾਮਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

Verse 2

यया स महिषः पूर्वं निहतो दानवो रणे । कौमारव्रतधारिण्या मायाशतसहस्रधृक्

ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸਾ-ਰੂਪੀ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ ਸੀ—ਉਹ ਕੌਮਾਰ-ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਇਆ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।

Verse 3

यदा तन्निर्मितं तत्र पुरं तेन महात्मना । तस्य संरक्षणार्थाय तदा सा स्थापिता द्विजाः

ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਨਗਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਦ—ਹੇ ਦ੍ਵਿਜੋ—ਉਸ ਨਗਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।

Verse 4

पुरस्य तस्य रक्षार्थं तथा तत्पुरवासिनाम् । सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां भक्त्या भावितचेतसाम्

ਉਸ ਨਗਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਵੀ; ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਇੰਦਰਾਂ ਦੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿੱਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹਨ—(ਉਹ ਦੇਵੀ ਉੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ)।

Verse 5

यस्तामभ्यर्चयेत्सम्यङ्महानवमिवासरे । कृत्स्नं संवत्सरं तस्य न भयं जायते क्वचित्

ਜੋ ਮਹਾਨਵਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਿਧੀ-ਵਿਧਾਨ ਨਾਲ ਯਥਾਵਤ ਅਰਚਨਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸੰਵਤਸਰ ਭਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਭੈ ਨਹੀਂ ਉਪਜਦਾ।

Verse 6

भूतप्रेतपिशाचेभ्यः शत्रुतश्च विशेषतः । रोगेभ्यस्तस्करेभ्यश्च दुष्टेभ्योऽन्येभ्य एव च

ਭੂਤਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ; ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ, ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵੀ (ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਪਾਂਦਾ ਹੈ)।

Verse 7

यंयं काममभिध्यायञ्छुक्लाष्टम्यां नरः शुचिः । तां पूजयति सद्भक्त्या स तमाप्नोत्यसंशयम्

ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਮੀ ਨੂੰ ਜਿਸ-ਜਿਸ ਕਾਮਨਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 8

निष्कामः सुखमाप्नोति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः । तस्या देव्याः प्रसादेन सत्यमेतन्मयोदितम्

ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਗਤ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਬਾਰੇ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੈ।

Verse 9

तामाराध्य गताः पूर्वं सिद्धिं भूरिर्महीभुजः । ब्राह्मणाश्च तथान्येऽपि योगिनः परमेश्वरीम्

ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਉਂ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ—ਯੋਗੀਆਂ ਨੇ—ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।

Verse 11

तस्या आयतने पूर्वमाश्चर्यमभवन्महत् । यत्तद्वः कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं सुसमाहिताः

ਉਸ ਦੇ ਪਾਵਨ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਚੰਭਾ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਤ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।

Verse 12

आसीच्चित्ररथोनाम पूर्वं पार्थिवसत्तमः । दशार्णाधिपतिः ख्यातः सर्वशत्रुनिबर्हणः

ਪਹਿਲਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਹ ਦਸ਼ਾਰ্ণ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਧਿਪਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

Verse 13

शुक्लाष्टम्यां सदा भक्त्या स तस्याः श्रद्धयान्वितः । अष्टोत्तरशतं यावत्प्रचकार प्रदक्षिणाम्

ਉਜਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਹ ਸਦਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਰਧਾ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਆਉਂਦਾ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਉਹ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰ ਤੱਕ ਕਰਦਾ ਸੀ।

Verse 14

ततः प्रणम्य तां देवीं संप्रयाति पुनर्गृहम् । सैन्येन चतुरंगेण समंतात्परिवारितः

ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪੈਂਦਾ। ਚਤੁਰੰਗ ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਚੌਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।

Verse 15

एवं तस्य नरेंद्रस्य प्रदक्षिणरतस्य च । जगाम सुमहान्कालो देव्या भक्तिरतस्य च

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨਰੇਸ਼ ਲਈ—ਜੋ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਵਿੱਚ ਰਤ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ—ਲੰਮਾ ਮਹਾਨ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ।

Verse 16

कस्यचित्त्वथ कालस्य स राजा तत्र संगतः । अपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठान्देवीगृहसमाश्रितान्

ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪਰਿਸਰ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।

Verse 17

अग्रस्थांस्तान्द्विजान्सर्वान्नमश्चक्रे समाहितः

ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।

Verse 18

ततस्तैः सहितैस्तत्र सहासीनः कथाः शुभाः । राजर्षीणां पुराणानां विप्रर्षीणां चकार ह

ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ—ਪੁਰਾਤਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ।

Verse 19

ततः कस्मिन्कथांते स पृष्टस्तैर्द्विजसत्तमैः । कौतूहलसमोपेतैर्विनयावनतः स्थितः

ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸੱਤਮਾਂ ਨੇ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਨਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।

Verse 20

राजन्पृच्छामहे सर्वे त्वां वयं कौतुकान्विताः । तस्मात्कीर्तय चेद्गुह्यं न तत्तव व्यवस्थितम्

‘ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਬਿਆਨ ਕਰ—ਜੇ ਇਹ ਕੋਈ ਐਸਾ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਰਾਖਵਾਂ ਹੋਵੇ।’

Verse 21

मासिमासि सदाष्टम्यां त्वं शुक्लायां सुदूरतः । आगत्य देवतायाश्च प्रकरोषि प्रदक्षिणाम्

ਮਹੀਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮਹੀਨਾ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਮੀ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।

Verse 22

यत्नेनान्याः परित्यज्य सर्वाः पूजादिकाः क्रियाः । नूनं वेत्सि फलं कृत्स्नं यत्प्रदक्षिणसंभवम्

ਤੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਭ ਪੂਜਾ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਜੋ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

Verse 23

राजोवाच सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठा यद्भवद्भिरुदाहृतम् । रहस्यमपि वक्तव्यं युष्माकं सांप्रतं मया

ਰਾਜਾ ਬੋਲੇ: ਹੇ ਦਵਿਜ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

Verse 24

अहमास शुकः पूर्वमस्मिन्नायतने शुभे । देव्याः पश्चिमदिग्भागे कुलायकृतसंश्रयः

ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਆਲਯ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਤੋਤਾ ਸੀ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਘੋਂਸਲਾ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।

Verse 25

तत्र निर्गच्छतो नित्यं कुर्वतश्चप्रवेशनम् । प्रदक्षिणाभवद्देव्या नित्यमेव द्विजोत्तमाः

ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਤੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਹੇ ਦਵਿਜੋਤਮੋ, ਇਹ ਸਦਾ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

Verse 26

ततः कालेन मे मृत्युः संजातोऽत्रैव मंदिरे । तत्प्रभावेण संजातो राजा जातिस्मरोऽत्र हि

ਫਿਰ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਤੇ ਮੈਂ ਇਸੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਥੇ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।

Verse 27

एतस्मात्कारणाद्दूरात्समभ्येत्य प्रदक्षिणाम् । करोम्यस्या द्विजश्रेष्ठा देवतायाः समाहितः

ਇਸ ਕਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦਵਿਜ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਮੈਂ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਆ ਕੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

Verse 28

पुरा भक्तिविहीनेन कुलाये वसता मया । कृता प्रदक्षिणा देव्यास्तेन जातोऽस्मि भूपतिः

ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਭਕਤੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਘੋਂਸਲੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ; ਤਦ ਵੀ ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ—ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਭੂਪਤੀ ਬਣਿਆ।

Verse 29

अधुना श्रद्धया युक्तो यत्करोमि प्रदक्षिणाम् । किं मे भविष्यति श्रेयस्तन्न वेद्मि द्विजोत्तमाः

ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਜਦ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਸ਼੍ਰੇਯ ਹੋਵੇਗਾ—ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਦਵਿਜੋਤਮੋ।

Verse 30

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा तस्य ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुवादं तथा चक्रुस्तस्य भूपस्य हर्षिताः

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਖਿੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਭੂਪ ਦੀ ਸਾਧੁਵਾਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

Verse 31

ततः स पार्थिवः सर्वान्प्रणम्य द्विजसत्तमान् । अनुज्ञाप्य ययौ तूर्णं स्वगृहाय ससैनिकः

ਤਦੋਂ ਉਸ ਪਾਰਥਿਵ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਭ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।

Verse 32

अधुना श्रद्धया युक्तो यः करोति प्रदक्षिणाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो लभते वांछितं फलम्

ਹੁਣ ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

Verse 33

ततः प्रभृति ते विप्राः सर्वे भक्तिपुरःसराः । तस्याः प्रदक्षिणां चक्रुस्तथान्ये मुक्तिहेतवे

ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਪ੍ਰ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਹੇਤੁ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

Verse 34

प्राप्ताश्च परमां सिद्धिं वांछितां तत्प्रभावतः । इह लोके परे चैव दुर्लभां त्रिदशैरपि

ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਸਿੱਧੀ—ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ—ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੀ ਦੁਰਲਭ ਹੈ।

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तां देवीमिह संश्रयेत् । सर्वकामप्रदां नृणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताम्

ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Verse 6410

यस्तस्याः श्रद्धयोपेतः प्रकरोति प्रदक्षिणाम् । नित्यं संवत्सरं यावत्तिर्यग्योनौ न स व्रजेत्

ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ-ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਨਿੱਤ ਇਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਰੇ, ਉਹ ਤਿਰਯਕ ਯੋਨੀ, ਅਰਥਾਤ ਪਸ਼ੂ-ਜਨਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ।