Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता । जयेति पुष्पवर्षैश्च शक्राद्यैरभिपूजिता
satāṃ śaraṇadābhyāṃ ca padbhyāṃ nūpurarājitā | jayeti puṣpavarṣaiśca śakrādyairabhipūjitā
ਧਰਮੀ ਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਚਮਕਦੇ ਨੂਪੁਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਸਨ; ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ‘ਜੈ!’ ਕਹਿ ਕੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Scene: The Devī stands/appears with anklets gleaming; Indra and other gods surround her, crying ‘Jaya!’ while a rain of flowers descends from above, forming a celebratory canopy.
FAQs
Taking refuge in the Devī is praised as the highest safety for the virtuous; even the gods honor her supremacy.
No specific tīrtha is mentioned; the verse glorifies Devī’s refuge-granting nature in a pan-Puranic frame.
Offering flowers (puṣpāñjali/puṣpavarṣa) and chanting victory-cries are shown as modes of worship.