Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 45
नंदभद्र उवाच । अहो बाल न बालस्त्वं मतो मे त्वां नमाम्यहम् । त्वद्वाक्यैरतितृप्तोऽहं त्वां तु प्रक्ष्यामि किंचन
naṃdabhadra uvāca | aho bāla na bālastvaṃ mato me tvāṃ namāmyaham | tvadvākyairatitṛpto'haṃ tvāṃ tu prakṣyāmi kiṃcana
ਨੰਦਭਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਅਹੋ ਬਾਲ! ਪਰ ਮੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬਾਲ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅਤਿ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।”
Nandabhadra
Scene: A venerable devotee (Nandabhadra) folds hands and bows before a radiant youthful speaker, acknowledging hidden greatness; a quiet hermitage or temple-courtyard setting with attentive listeners.
FAQs
True authority is wisdom, not age; humility and reverence toward insight are marks of dharma.
No tīrtha is described in this line; it frames a dialogue within the chapter.
None; it expresses respectful inquiry (praśna) as a path to understanding.