Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 120
मा गच्छ मोहं मा गच्छ क्षिप्रमस्त्रं स्मर प्रभो । नारायणास्त्रं प्रयतः श्रुत्वेति मुमुचे स च
mā gaccha mohaṃ mā gaccha kṣipramastraṃ smara prabho | nārāyaṇāstraṃ prayataḥ śrutveti mumuce sa ca
“ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈ, ਭਰਮਿਤ ਨਾ ਹੋ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਰੰਤ ਅਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ। (ਨਾਰਾਇਣਾਸਤ੍ਰ ਵਰਤ)!” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣਾਸਤ੍ਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
Lomaharṣaṇa/Sūta (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narration)
Scene: Hari urges Indra to abandon delusion and recall the Nārāyaṇa-weapon; Indra, eyes focused, releases a radiant astric force—light streaming like a celestial river across the sky.
FAQs
Do not act from delusion; disciplined remembrance and focused intent (prayatna) empower righteous action.
No specific tīrtha is mentioned in this verse; it is a battlefield narrative within the Kaumārikākhaṇḍa.
None explicitly; the verse emphasizes remembrance and proper deployment of a divine astra.