Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 12
महिषश्चैव शुंभश्च उभौ वध्यौ च योषिता । जंभो दुर्वाससा शप्तः शक्रवध्यो भवानिति । तस्मात्त्वं दिव्यवीर्येण जहि जंभं मदोत्कटम्
mahiṣaścaiva śuṃbhaśca ubhau vadhyau ca yoṣitā | jaṃbho durvāsasā śaptaḥ śakravadhyo bhavāniti | tasmāttvaṃ divyavīryeṇa jahi jaṃbhaṃ madotkaṭam
ਮਹਿਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ—ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਵਧੇ ਜਾਣੇ ਨਿਯਤ ਹਨ। ਪਰ ਜੰਭ ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: ‘ਤੂੰ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।’ ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਮਦ-ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਫੂਲਿਆ ਜੰਭ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰ।
Keśava (Viṣṇu) (contextual: advising Indra with knowledge of boons/curses)
Scene: A divine council scene: Viṣṇu (Vaikuṇṭha) indicates the destined slaying—Mahiṣa and Śumbha by a woman, Jambha by Indra—while the daitya Jambha is shown intoxicated with pride, towering like a thorn to the worlds.
FAQs
Adharma falls according to divine ordinance—each force of evil meets the fitting counter-force decreed by cosmic law.
No site is specified; the focus is on the dharmic logic of curses/boons in the Kaumārikā narrative.
None; it is an injunction for righteous combat (dharma-yuddha) rather than a ritual.