Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 63
नान्यं देवं वेद्म्यहं श्रीमहेशान्नान्यं देवं स्तौमि शंभोरृतेऽहम् । नान्यं देवं वा नमामि त्रिनेत्रात्सत्यं सत्यं सत्यमेतन्मृषा न
nānyaṃ devaṃ vedmyahaṃ śrīmaheśānnānyaṃ devaṃ staumi śaṃbhorṛte'ham | nānyaṃ devaṃ vā namāmi trinetrātsatyaṃ satyaṃ satyametanmṛṣā na
ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਸ਼ੰਭੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸੱਚ—ਸੱਚ—ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।
Satyavatī’s son (Vyāsa) concluding a devotional declaration to Śiva (deduced)
Tirtha: Viśvanātha (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Kāśī pilgrims and reciters
Scene: A devotee stands before the three-eyed Śiva/Viśvanātha, repeatedly affirming ‘satyaṃ’; the scene shows unwavering posture, japa-mālā, and a sanctum lamp; Kāśī’s ghāṭs faintly beyond.
FAQs
Single-pointed devotion (ananya-bhakti) to Śiva is affirmed as a truthful, steadfast spiritual stance.
Kāśī—through the context of Viśvanātha’s praise, reinforcing Kāśī as the supreme Śaiva kṣetra.
No formal ritual; it emphasizes continual praise (stuti) and bowing (namaskāra) to Śiva alone.