Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 61
अस्मिञ्जन्मनि बालत्वान्न चैवाराधितः स्फुटम् । प्रत्यक्षमेव मे वैतत्कुतोनुग्रहधीर्मयि
asmiñjanmani bālatvānna caivārādhitaḥ sphuṭam | pratyakṣameva me vaitatkutonugrahadhīrmayi
ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਬਾਲ ਅਵਸਥਾ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਭਗਤੀ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਿਸਦੀ ਹੈ—ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੀ ਆਸ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
Tvaṣṭṛ’s son (tvāṣṭraḥ)
Tirtha: Viśveśvara (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: assembly of sages (contextually Śaunaka etc.)
Scene: A young devotee in Kāśī, head bowed, hands folded, standing near a shrine corridor with lamps and bilva leaves, expressing unworthiness before Viśveśvara’s presence.
FAQs
Grace is not a transaction; the devotee’s humility highlights that divine favor can exceed one’s perceived merits.
The broader Kāśī-māhātmya setting remains, though the verse centers on inner worthiness rather than a site.
None stated; it references ārādhana (worship) as something the speaker feels he has not performed.