Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
पातु त्रिशूलममले तव मौलिजान्नो भालस्थलं शशिकला मृदुमाभ्रुवौ च । नेत्रे त्रिलोचनवधूर्गिरिजा च नासामोष्ठं जया च विजयात्वधरप्रदेशम्
pātu triśūlamamale tava maulijānno bhālasthalaṃ śaśikalā mṛdumābhruvau ca | netre trilocanavadhūrgirijā ca nāsāmoṣṭhaṃ jayā ca vijayātvadharapradeśam
ਹੇ ਨਿਰਮਲ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਮੌਲੀ-ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਕਰੇ; ਲਲਾਟ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਚੰਦਰਕਲਾ ਕਰੇ। ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ-ਪ੍ਰਿਯਾ ਗਿਰਿਜਾ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਜਯਾ ਤੇ ਵਿਜਯਾ ਤੇਰੀ ਨੱਕ, ਹੋਠ ਅਤੇ ਅਧਰ-ਮੁਖ-ਭਾਗ ਦੀ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa dialogue context, typically to Agastya)
Tirtha: Avimukta-Kāśī
Type: kshetra
Scene: A Śākta-Śaiva kavaca visualization: the devotee invokes protective powers over the face—triśūla above the crown, crescent moon on the forehead, Girijā as the luminous guardian of the eyes, and Jayā-Vijayā as twin attendants guarding the lower face.
FAQs
Devotional remembrance of Śiva’s sacred emblems and attendants becomes a form of protection (rakṣā) and steadies the mind in dharma through reverent praise.
The verse occurs within the Kāśī-khaṇḍa (Kāśī Māhātmya) framework, implicitly praising Kāśī (Vārāṇasī) as the supreme Śaiva sacred geography where such stuti grants heightened merit.
No explicit rite (snāna, dāna, vrata) is stated here; the practice implied is stotra/japa—recitation and contemplative remembrance of Śiva and associated deities for protection.