Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 37
उदितेऽत्रोदिमो नित्यमस्तं यात्यस्तमाप्नुमः । उदयेऽनुदये तस्मादस्माकं कारणं रविः
udite'trodimo nityamastaṃ yātyastamāpnumaḥ | udaye'nudaye tasmādasmākaṃ kāraṇaṃ raviḥ
ਉਹ ਜਦ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਗਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਜਦ ਅਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਅਸਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਉਗਣ ਅਤੇ ਨਾ ਉਗਣ ਵਿੱਚ ਰਵੀ ਹੀ ਸਾਡਾ ਕਾਰਣ ਹੈ।
Skanda (deduced: Kāśī Khaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (kāla-mṛtyu contemplation)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and ṛṣis (traditional)
Scene: A diptych-like scene: at sunrise people ‘rise’—doors open, lamps lit; at sunset silhouettes fade, funeral pyres hinted in distance; above, Sūrya’s arc marks the cause of daily life and daily ending.
FAQs
Human life mirrors cosmic rhythm; recognizing dependence on the Sun cultivates gratitude and alignment with daily dharma.
Not specified; the teaching is universal within the Kāśī Khaṇḍa discourse.
No explicit prescription; it supports the dhārmic emphasis on morning discipline and timely conduct.