Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 96
एषा प्रवृत्तिश्चांडाल्यास्तवेह परिकीर्त्तिता । तथा संदर्शिता शंभोः कृपणेषु कृपालुता । कर्मणः परिपाकोत्थां गतिं पश्य महामते । अधमापि परं स्थानमारोहति निरामयम्
eṣā pravṛttiścāṃḍālyāstaveha parikīrttitā | tathā saṃdarśitā śaṃbhoḥ kṛpaṇeṣu kṛpālutā | karmaṇaḥ paripākotthāṃ gatiṃ paśya mahāmate | adhamāpi paraṃ sthānamārohati nirāmayam
ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਂਡਾਲੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਸਹਾਇਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁਤਾ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਮਤੇ, ਕਰਮ ਦੇ ਪਰਿਪਾਕ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ: ਅਧਮ ਵੀ ਪਰਮ, ਨਿਰਾਮਯ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Narrator (contextual Purāṇic narrator; specific speaker not explicit in the snippet)
Scene: A sage-like narrator concludes the tale, gesturing toward Śiva’s compassion and the law of karma; the rescued woman is envisioned ascending toward a serene, luminous realm free of sorrow.
FAQs
Śiva’s mercy and the ripening of karma can elevate anyone; spiritual attainment is not barred by birth or social label.
The verse functions as a doctrinal conclusion rather than a site-glorification; it emphasizes Śiva’s grace connected to liṅga-worship and Śivarātri context.
No direct injunction is stated here; it summarizes the fruit of Śiva-related devotion (notably bilva-offering and Śivarātri night).