संध्याचरित्रवर्णनम् (Sandhyā-caritra-varṇanam) — “Narration of Sandhyā’s Austerity and Encounter with Śiva”
ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्यश्शंकरो भक्तवत्सलः । उवाच सुप्रसन्नात्मा निष्पापायास्तयेरिते
brahmovāca | iti śrutvā vacastasyaśśaṃkaro bhaktavatsalaḥ | uvāca suprasannātmā niṣpāpāyāstayerite
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਭਗਤ-ਵਤਸਲ ਸ਼ੰਕਰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨਿਸ਼ਪਾਪਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਹੇ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦੇਂਦੇ ਬੋਲੇ।
Brahma
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Shakti Form: Satī
Role: liberating
It highlights Śiva as Bhaktavatsala—His grace is stirred by sincere devotion, and He responds with a tranquil, compassionate heart, emphasizing divine anugraha (grace) as central to spiritual uplift.
The verse presents Śiva in a personal (saguṇa) mode—listening and replying—supporting the Purāṇic teaching that Linga worship and heartfelt prayer invite Śiva’s accessible, responsive presence.
The takeaway is bhakti-driven upāsanā: approach Śiva with purity and sincerity—such as japa of “Om Namaḥ Śivāya” with a calm mind—trusting in His compassionate response.