
Indra praised as Vṛtra-slayer who accepts stotra and Soma, granting prosperity to the observant patron
Indra
Triumphal and invigorating with a public proclamatory tone suited to Indra-stotra
R̥ṣi attribution is not supplied in the input; identification requires Rigvedic concordance for the underlying RV verses used in this Aindra dashati.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਹਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਜੈਕਾਰ ਭਰੀ ਸ্তুਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਰਤ/ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸ਼ੰ (ਖੇਮ), ਮਘ (ਉਦਾਰ ਦਾਨ) ਅਤੇ ਰਯਿ (ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ) ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ। ਮਰੁਤ ਸਹ-ਗਾਇਕ ਬਣ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸਤੋਭ-ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੀਬਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼੍ਰੁਤ (ਖਿਆਤੀ) ਤੇ ਯੁਵਾ (ਯੌਵਨ-ਵੀਰਤਾ) ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
Mantra 1
विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे
ਹੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਦਾਵਨ (ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ), ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ (ਦਾਤਾਂ) ਲਿਆ; ਤੈਨੂੰ—ਸ਼ਵਿਸ਼੍ਠ (ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ)—ਅਸੀਂ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
Mantra 2
एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ (ਯਜ੍ਞ ਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ) ਹੈ—ਜੋ ਤ੍ਵਿਜ ਹੈ; ਨਾਮੋਂ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Mantra 3
ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ
ਬ੍ਰਹਮਾ (ਯਾਜਕ) ਸਤੋਤਰ-ਅਰਕਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ—ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਹਮਲਾਵਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ।
Mantra 4
अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम्
ਹੇ ਪੁਰੁਹੂਤ (ਬਹੁ ਵਾਰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ) ਇੰਦਰ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਤ੍ਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਅਸ਼ਵ-ਯੁਕਤ ਰਥ ਘੜਿਆ, ਅਤੇ ਦ੍ਯੁਮੰਤ (ਤੇਜਸਵੀ) ਵਜ੍ਰ ਵੀ।
Mantra 5
शं पदं मघं रयीषिणो न काममव्रतो हिनोति न स्पृशद्रयिम्
ਸ਼ੰ ਪਦੰ—ਮੰਗਲ ਥਾਂ; ਮਘੰ—ਦਾਨ/ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ; ਰਯੀਸ਼ਿਣੋ—ਧਨਵਾਨ ਉਪਾਸਕ ਦੀ ਕਾਮਨਾ। ਅਵ੍ਰਤ (ਵ੍ਰਤ-ਹੀਣ) ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਧੱਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਰਯਿ (ਧਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ/ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Mantra 6
सदा गावः शुचयो विश्वधायसः सदा देवा अरेपसः
ਸਦਾ ਗਾਵಃ ਸ਼ੁਚਯಃ—ਗਾਂਵਾਂ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਯਸਃ—ਸਭ ਨੂੰ ਧਾਰਨ/ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਅਰੇਪਸਃ—ਦੇਵ ਸਦਾ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਦਾਗ਼-ਰਹਿਤ ਹਨ।
Mantra 7
आ याहि वनसा सह गावः सचन्त वर्त्तनिं यदूधभिः
ਆ ਯਾਹਿ ਵਨਸਾ ਸਹ—ਵਨਸਾ (ਵਨ/ਯਜ੍ਞ-ਕਾਠ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ) ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ। ਗਾਵಃ ਸਚੰਤ ਵਰੱਤਨਿੰ ਯਦੂਧਭਿਃ—ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਥਣਾਂ ਨਾਲ (ਦੁੱਧ-ਭਰਿਆਂ) ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸਾਥ ਦੇਂਦੀਆਂ/ਅਨੁਸਰਦੀਆਂ ਹਨ।
Mantra 8
उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुष्येम रयिं धीमहे त इन्द्र
ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਮਧੁਮਤੀ (ਮਧੁਰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ-ਭਰੀ) ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ ਫਲੇ-ਫੂਲੇਂ; ਰਯਿ—ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੀਏ।
Mantra 9
अर्चन्त्यर्कं मरुतः स्वर्क्का आ स्तोभति श्रुतो युवा स इन्द्रः
ਮਰੁਤ ਸੁ-ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਅਰਕ (ਸਤੁਤੀ-ਗੀਤ) ਗਾਂਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਯੁਵਕ—ਉਹ ਇੰਦਰ stobha (ਸਤੋਭ) ਨਾਲ ਗਾਇਨ-ਸਤੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Mantra 10
प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोषते
ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਯਾਜਕੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ—ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਮ, ਮਹਾਬਲੀ, ਗਿਆਨੀ—ਸਤੁਤੀ-ਗਾਥਾ ਗਾਓ; ਜਿਸ ਨੂੰ (ਸਾਡਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹਵਿਸ) ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
It proclaims Indra as the Vṛtra-slayer who is pleased by properly sung praise and offerings, and who rewards the disciplined, observing worshipper with welfare and wealth.
The verses stress that prosperity is linked to right ritual conduct: the one who neglects observance (avrata) neither attains the patron’s wealth nor can disrupt the welfare gained through correct worship.
Stobha refers to the characteristic Sāman-style chant-expansions that intensify praise; here it signals heightened musical acclamation of Indra, with the Maruts depicted as participating in the praise.