Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 63, Shloka 46
दशरथस्य शोकानुचिन्तनं शब्धवेधि-दोषस्मरणं च
Daśaratha’s grief, karmic reflection, and the remembered ‘śabdavedhī’ misdeed
पितुस्त्वमेव मे गत्वा शीघ्रमाचक्ष्य राघव।न त्वामनुदहेत्क्रुद्धो वनं वह्निरिवैधितः।।2.63.46।।
pitus tvam eva me gatvā śīghram ācakṣya rāghava |
na tvām anudahet kruddho vanaṃ vahnir ivāidhitaḥ ||2.63.46||
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਦਗਧ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
O scion of the Raghus (Dasaratha)! Go at once and inform my father, lest in anger heshould burn you like ignited fire consuming the forest.
FAQs
Dharma demands truthful disclosure and seeking atonement; hiding wrongdoing invites greater harm and just retribution.
Śravaṇa urges Daśaratha to immediately inform his father, anticipating the father’s fiery grief and possible curse.
Moral urgency: even in death, Śravaṇa pushes the king toward confession and responsibility.