Shloka 24
नन्दन्त्युदित आदित्ये नन्दन्त्यस्तमितेऽहनि।
आत्मनो नावबुध्यन्ते मनुष्या जीवितक्षयम्।।2.105.24।।
nandanty udita āditye nandanty astamite 'hani | ātmano nāvabudhyante manuṣyā jīvitakṣayam || 2.105.24 ||
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ ਤਾਂ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਦਾ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬੇ ਤਾਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਯੁ ਘਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
At the advent of each new season men feel delighted to see the newly blossomedflowers and fruits. But with the change of the scasons the life span also diminishes.
FAQs
Mindful living: dharma requires awareness of time and mortality, so one should not waste life in heedless delight.
Bharata instructs Rāma using everyday phenomena (sunrise and sunset) to highlight the unnoticed loss of life with passing days.
Bharata’s wisdom and detachment—he urges clear-sightedness about impermanence to steady the mind.