Adhyaya 96
Purva BhagaFourth QuarterAdhyaya 9625 Verses

The Exposition of the Index (Anukramaṇī) of the Śrīmad Bhāgavata

ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਰੀਚੀ ਨੂੰ ਵੇਦਵਿਆਸ-ਕ੍ਰਿਤ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਅਨੁਕ੍ਰਮਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਦ-ਸਮਾਨ (ਬ੍ਰਹਮ-ਸੰਮਿਤ), 18,000 ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਕੰਧਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੱਖ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਸੂਤ ਦੀ ਸਭਾ ਅਤੇ ਵਿਆਸ–ਪਾਂਡਵ–ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਢਾਂਚਾ; ਦੋਹਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ; ਵਿਦੁਰ–ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਸੰਵਾਦ ਅਤੇ ਕਪਿਲ ਸਾਂਖ੍ਯ; ਧ੍ਰੁਵ, ਪૃਥੁ, ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿ; ਲੋਕ-ਵਰਨਨ, ਨਰਕ, ਅਜਾਮਿਲ, ਦਕਸ਼ ਯਜ੍ਞ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤ; ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਅਤੇ ਵਰਣਾਸ਼੍ਰਮ ਧਰਮ; ਮਨਵੰਤਰ, ਗਜੇਂਦ੍ਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਮੰਥਨ, ਬਲੀ; ਅਵਤਾਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ-ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਵ੍ਰਜ ਲੀਲਾ; ਮਥੁਰਾ–ਦਵਾਰਕਾ, ਭੂਭਾਰ-ਹਰਣ ਅਤੇ ਨਿਰੋਧ; ਉੱਧਵ ਉਪਦੇਸ਼, ਯਾਦਵ ਨਾਸ, ਕਲੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਮੁਕਤੀ; ਵੇਦ-ਸ਼ਾਖਾ ਸੰਕਲਨ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਤਪ, ਸੂਰਯ ਪ੍ਰਕਟਾਵੇ, ਸਾਤਵਤ ਸਿੱਧਾਂਤ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣ ਗਣਨਾ। ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣ-ਪਾਠ-ਪ੍ਰਵਚਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਸੁਵਰਨ ਸਿੰਘ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਮੇਤ ਗ੍ਰੰਥ-ਦਾਨ ਭਾਗਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

Shlokas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्यामि वेदव्यासेन यत्कृतम् । श्रीमद्भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् ॥ १ ॥

ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਬੋਲੇ—ਹੇ ਮਰੀਚੀ, ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਵੇਦਵਿਆਸ ਰਚਿਤ ਉਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ‘ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ’ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦ-ਤੁਲ੍ਯ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ॥

Verse 2

तदष्टादशसाहस्रं कीर्तितं पापनाशनम् । सुरपादपरूपोऽयं स्कंधैर्द्वादशभिर्युतः ॥ २ ॥

ਇਹ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ (ਸ਼ਲੋਕਾਂ) ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ-ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ‘ਸੁਰਪਾਦ’ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਭਾਜਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ॥

Verse 3

भगवानेव विप्रेंद्र विश्वरूपीसमीरितः । तत्र तु प्रथमस्कंधे सूतर्षीणां समागमे ॥ ३ ॥

ਹੇ ਵਿਪ੍ਰ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਉੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਸਕੰਧ ਵਿੱਚ ਸੂਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਕਹਿ ਕੇ ਸਤੁਤ ਕੇਵਲ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

Verse 4

व्यासस्य चरितं पुण्यं पांडवानां तथैव च । परीक्षितमुपाख्यानमितीदं समुदाहृतम् ॥ ४ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵਰਤਾਂਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਵਿਆਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਚਰਿਤ੍ਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਪਰীক্ষਿਤ ਦੀ ਕਥਾ।

Verse 5

परीक्षिच्छुकसंवादे सृष्टिद्वयनिरूपणम् । ब्रह्मनारदसंवादे देवताचरितामृतम् ॥ ५ ॥

ਪਰীক্ষਿਤ-ਸ਼ੁਕ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਿਰੂਪਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਨਾਰਦ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਮ ਵਰਣਨ ਹੈ।

Verse 6

पुराणलक्षणं चैव सृष्टिकारणसंभवः । द्वितीयोऽयं समुदितः स्कंधो व्यासेन धीमता ॥ ६ ॥

ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਕਾਰਣ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਦੂਜਾ ਸਕੰਧ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਵਿਆਸ ਨੇ ਰਚਿਆ ਹੈ।

Verse 7

चरितं विदुरस्याथ मैत्रेयेणास्य संगमः । सृष्टिप्रकरणं पश्चाद्बह्मणः परमात्मनः ॥ ७ ॥

ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ ਦਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮਿਲਾਪ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਮਾਤਮਾ-ਸਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਪ੍ਰਕਰਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।

Verse 8

कापिलं सांख्यमप्यत्र तृतीयोऽयमुदाहृतः । सत्याश्चरितमादौ तु ध्रुवस्य चरितं ततः ॥ ८ ॥

ਇੱਥੇ ਕਪਿਲ ਮੁਨੀ ਦਾ ਸਾਂਖ੍ਯ ਵੀ ਵਰਣਿਤ ਹੈ—ਇਹ ਤੀਜਾ ਵਿਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਤ੍ਯ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਚਰਿਤ੍ਰ, ਫਿਰ ਧ੍ਰੁਵ ਦਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ॥

Verse 9

पृथोः पुण्यसमाख्यानं ततः प्राचीनबर्हिषम् । इत्येष तुर्यो गदितो विसर्गे स्कंध उत्तमः ॥ ९ ॥

ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪૃਥੂ ਦਾ ਪੁੰਨ੍ਯ ਸਮਾਖ੍ਯਾਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਸ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸਰਗ-ਸਕੰਧ ਦਾ ਉੱਤਮ ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ॥

Verse 10

प्रियव्रतस्य चरितं तद्वंश्यानां च पुण्यदम् । ब्रह्मांडांतर्गतानां च लोकानां वर्णनं ततः ॥ १० ॥

ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਦਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦੀ ਪੁੰਨ੍ਯਦਾਇਕ ਕਥਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ॥

Verse 11

नरकस्थितिरित्येष संस्थाने पंचमो मतः । अजामिलस्य चरितं दक्षसृष्टिनिरूपणम् ॥ ११ ॥

‘ਨਰਕ ਦੀ ਸਥਿਤੀ’—ਇਹ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਅਜਾਮਿਲ ਦਾ ਚਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦਕਸ਼-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਨਿਰੂਪਣ ਹੈ॥

Verse 12

वृत्राख्यानं ततः पश्चान्मरुतां जन्म पुण्यदम् । षष्ठोऽयमुदितः स्कंधोव्यासेन परिपोषणे ॥ १२ ॥

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਆਖ੍ਯਾਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੁੰਨ੍ਯਦਾਇਕ ਕਥਾ। ਪਰਿਪੋਸ਼ਣ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਛੇਵਾਂ ਸਕੰਧ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ॥

Verse 13

प्रह्लादचरितं पुण्यं वर्णाश्रमनिरूपणम् । सप्तमो गदितो वत्स वासनाकर्मकीर्तने ॥ १३ ॥

ਵਤ্স, ਵਾਸਨਾ ਅਤੇ ਕਰਮ-ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੰਨ ਚਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰਣ-ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਨਿਰੂਪਣ ਸੱਤਵੇਂ ਖੰਡ ਵਜੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।

Verse 14

गजेंद्रमोक्षणाख्यानं मन्वंतरनिरूपणे । समुद्रमथनं चैव बलिवैभवबंधनम् ॥ १४ ॥

ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਰੂਪਣ ਵਿੱਚ ਗਜੇਂਦ੍ਰ-ਮੋਖ ਦੀ ਕਥਾ, ਸਮੁੰਦਰ-ਮਥਨ ਅਤੇ ਬਲੀ ਦੇ ਵੈਭਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੰਧਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

Verse 15

मत्स्याक्तारचरितमष्टमोऽयं प्रकीर्तितः । सूर्यवंशसमाख्यानं सोमवंशनिरूपणम् ॥ १५ ॥

ਮਤਸ੍ਯ ਆਦਿ ਅਵਤਾਰਾਂ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅੱਠਵਾਂ ਖੰਡ ਪ੍ਰਕੀਰਤਿਤ ਹੈ; ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਰਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਸੋਮਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਿਰੂਪਣ ਵੀ।

Verse 16

वंश्यानुचरिते प्रोक्तो नवमोऽयं महामते । कृष्णस्य बालचरितं कौमारं च व्रजस्थितिः ॥ १६ ॥

ਮਹਾਮਤੇ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਚਰਿਤ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਬਾਲ-ਲੀਲਾਵਾਂ, ਕੌਮਾਰ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ।

Verse 17

कैशोरं मथुरास्थानं यौवनं द्वारकास्थितिः । भूभारहरणं चात्र निरोधे दशमः स्मृतः ॥ १७ ॥

ਕੈਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ (ਭਗਵਾਨ) ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਯੌਵਨ ਵਿੱਚ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਰਣ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਨਿਰੋਧ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦਸਵਾਂ ਖੰਡ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

Verse 18

नारदेन तु संवादो वसुदेवस्य कीर्तितः । यदोश्च दत्तात्रेयेण श्रीकृष्णोनोद्धवस्य च ॥ १८ ॥

ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਦਾ ਸੰਵਾਦ ਕਥਨ ਕੀਤਾ; ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਵੱਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ਿਤ ਯਦੂ ਦਾ ਸੰਵਾਦ ਵੀ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਉੱਧਵ ਦਾ ਪਾਵਨ ਸੰਵਾਦ ਵੀ ਵਰਣਿਤ ਹੋਇਆ।

Verse 19

यादवानां मिथोंतश्च मुक्तावेकादशः स्मृतः । भविष्यकलिनिर्द्देशो मोक्षो राज्ञः परीक्षितः ॥ १९ ॥

ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਆਪਸੀ ਨਾਸ ਵਰਣਿਤ ਹੈ; ਗਿਆਰਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾ ‘ਮੁਕਤੀ’ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਮੋਖਸ਼ ਵੀ ਕਥਿਤ ਹੈ।

Verse 20

वेदशाखाप्रणयनं मार्कंडेयतपःक्रिया । सौरी विभूतिरुदिता सात्वती च ततः परम् ॥ २० ॥

ਵੇਦ-ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਕਲਨ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸੂਰਜਦੇਵ ਦੀਆਂ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਵਰਣਿਤ ਹੋਈਆਂ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਤਵਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਿਧਾਂਤ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

Verse 21

पुराणसंख्याकथनमाश्रये द्वादशो ह्ययम् । इत्येवं कथितं वत्स श्रीमद्भागवतं तव ॥ २१ ॥

ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਕਥਨ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ—ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਤਸ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ।

Verse 22

वक्तुः श्रोतुश्चोपदेष्टुरनुमोदितुरेव च । साहाय्यकर्तुर्गदितं भक्तिभुक्तिविमुक्तिदम् ॥ २२ ॥

ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਨੂੰ ਭਕਤੀ, ਭੁਕਤੀ ਅਤੇ ਵਿਮੁਕਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।

Verse 23

प्रौष्ठपद्यां पूर्णिमायां हेमसिंहसमन्वितम् । देयं भागवतायेदं द्विजायप्रीतिपूर्वकम् ॥ २३ ॥

ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਦਿਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਇਹ ਦਾਨ ਭਗਵਦ-ਭਕਤ ਭਾਗਵਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

Verse 24

संपूज्य वस्त्रहेमाद्यैर्भगवद्भक्तिमिच्छता । योऽप्यनुक्रमणीमेतां श्रावयेच्छृणुयात्तथा । स पुराणश्रवणजं प्राप्नोति फलमुत्तमम् ॥ २४ ॥

ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਦਾਨ ਨਾਲ ਯਥਾਵਿਧਿ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਸ ਅਨੁਕ੍ਰਮਣੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂ ਆਪ ਸੁਣੇ—ਉਹ ਪੁਰਾਣ-ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸਰਵੋਤਮ ਫਲ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।

Verse 25

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे श्रीमद्भागवतानुक्रमणीनिरूपणं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः ॥ ९६ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਿਹੰਨਾਰਦੀਯ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੂਰਵ ਭਾਗ, ਬ੍ਰਿਹਦੁਪਾਖਿਆਨ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪਾਦ ਵਿੱਚ ‘ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਅਨੁਕ੍ਰਮਣੀ ਨਿਰੂਪਣ’ ਨਾਮਕ ਛਿਆਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।

Frequently Asked Questions

The chapter frames the Bhāgavata as brahma-sammita—Veda-aligned in authority and soteriological efficacy—because it systematizes dharma and mokṣa through devotion to Bhagavān while retaining Purāṇic completeness (lakṣaṇas) and pedagogical structure (skandhas).

It ritualizes textual transmission as dāna: offering the Bhāgavata (with a golden lion emblem) to a Vaiṣṇava brāhmaṇa sacralizes preservation and teaching lineage, and the stated phala extends to speaker, listener, teacher, approver, and assistants.

Yes. It compresses a major Purāṇa into a navigable thematic map, linking literary taxonomy (anukramaṇī) with dharma practice (phala-śruti and dāna-vidhi), a signature ‘reference manual’ function of the Nāradiya.