Markandeya Purana — Adhyaya 32, Shloka 1
Adhyaya 32 — Rules for Parvana Śrāddha: Foods that Please the Ancestors and Items to Avoid
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽलर्कानुशासने पार्वणश्राद्धकल्पोनाम एकत्रिंशोऽध्यायः ।
द्वात्रिंशोऽध्यायः ।
मदालसोवाच ।
अतः परं शृणुष्वेमं पुत्र ! भक्त्या यदाहृतम् ।
पितॄणां प्रीतये यद्वा वर्ज्यं वा प्रीतिकारकम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe 'larkānuśāsane pārvaṇaśrāddhakalpo nāma ekatriṃśo 'dhyāyaḥ | dvātriṃśo 'dhyāyaḥ | madālasa uvāca | ataḥ paraṃ śṛṇuṣvemaṃ putra! bhaktyā yad āhṛtam | pitṝṇāṃ prītaye yad vā varjyaṃ vā prītikārakam ||
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਅਲਰਕ-ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ‘ਪਾਰਵਣ ਸ਼ਰਾਧ-ਵਿਧੀ’ ਨਾਮਕ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਬੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਦਾਲਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਅਗੋਂ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣ; ਜੋ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀ ਤਿਆਗਯ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma teaching is framed as affectionate transmission: Madālasa structures the next unit around discernment—knowing what truly pleases the ancestors versus what undermines the rite.
This is a paratextual transition into further Ācāra/Dharma material; it does not directly treat sarga/pratisarga/manvantara/vaṃśa/vaṃśānucarita.
The shift from ‘procedure’ to ‘pleasing/avoiding’ indicates a movement from external correctness to inner alignment—intention and suitability (aucitya) as the subtle core of ritual.