Shloka 68
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
निःसंदिग्धं प्रबुद्धस्त्वं बुध्यमानश्चराचरम् । श्रोतुमिच्छामि तउज्ञानं घृतं मण्डमयं यथा
niḥsaṃdigdhaṃ prabuddhas tvaṃ budhyamānaś carācaram | śrotum icchāmi tad jñānaṃ ghṛtaṃ maṇḍamayaṃ yathā ||
ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਬੁੱਧ ਹੋ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਚਰਾਚਰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਰਭੂਤ ਤੱਤ੍ਵ-ਗਿਆਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਜੋ ਉੱਤਮ ਮੱਖਣ ਤੋਂ ਬਣੇ ਘਿਉ ਵਾਂਗ ਸੁੱਧ, ਰਸਭਰਿਆ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਕ ਹੋਵੇ।
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes reverence for awakened insight and frames true knowledge (jñāna/tattva-jñāna) as the refined essence of understanding—like ghee extracted from the finest butter—implying that wisdom should be distilled, nourishing, and free from doubt.
Yājñavalkya addresses a realized knower, affirming their complete comprehension of the whole cosmos (carācaram) and requesting that they teach the essential, most concentrated form of spiritual knowledge.