Shloka 30
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति उपालम्भः
Bhīṣma’s Reproof to Duryodhana
एवमुकक््त्वा तु हैडिम्बो महद् विस्फार्य कार्मुकम्
evam uktvā tu haiḍimbo mahad visphārya kārmukam, duryodhanam prati bāṇānāṃ mahāṃ vṛṣṭim avāsṛjat; yathā varṣā-ṛtau meghaḥ parvata-śikhare jaladhārāḥ pātayati.
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਇਉਂ ਕਹਿ ਕੇ ਹਿਡਿੰਬਾ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਣਿਆ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ—ਜਿਵੇਂ ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਢਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, intent and capability translate into decisive action; it also implicitly warns that hostility and ambition invite powerful counterforce. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring theme that choices made in adharma-driven rivalry culminate in unavoidable, escalating violence.
Sañjaya describes Ghaṭotkaca (the son of Hiḍimbā) drawing his great bow and releasing a massive volley of arrows at Duryodhana, compared to monsoon clouds pouring water on a mountain summit.