Shloka 12
Janmaveśma-praveśa and Uttarā’s Śaraṇāgati
Entry into the Birth-Chamber and Uttarā’s Appeal
इत्येतद् वचन श्र॒ुत्वा जानानाहं बलं तव | प्रसादये त्वां दुर्धष जीवतामभिमन्युज:
iti etad vacanaṁ śrutvā jānānāhaṁ balaṁ tava | prasādaye tvāṁ durdharṣa jīvatām abhimanyujaḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— “ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਅਦਮ੍ਯ ਵੀਰ! ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ—ਤੇਰੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਨਾਲ ਅਭਿਮਨ੍ਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਤ ਰਹੇ।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical force of compassion and the preservation of rightful lineage: recognizing another’s power should lead not to fear or pride, but to seeking benevolent protection for the vulnerable through respectful supplication.
After hearing a statement that reveals the addressed hero’s capability, the speaker (as reported by Vaiśaṃpāyana) seeks that hero’s favor and asks for a life-preserving boon: that Abhimanyu’s son (Parīkṣit) should survive.