Previous Verse
Next Verse

Shloka 17

युगधर्मवर्णनम् — चतुर्युग, गुण, धर्मपाद, तथा वार्तोत्पत्ति

पर्वतोदधिवासिन्यो ह्य् अनिकेताश्रयास्तु ताः विशोकाः सत्त्वबहुला एकान्तबहुलास् तथा

parvatodadhivāsinyo hy aniketāśrayāstu tāḥ viśokāḥ sattvabahulā ekāntabahulās tathā

ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਥਿਰ ਘਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਸ਼ੋਕ-ਰਹਿਤ, ਸਤ੍ਤਵ-ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਏਕਾਂਤ-ਪ੍ਰਿਯ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।

पर्वत-उदधि-वासिन्यःdwelling in mountains and oceans
पर्वत-उदधि-वासिन्यः:
हिindeed
हि:
अनिकेत-आश्रयाःthose whose refuge is ‘no fixed abode’/without a settled home
अनिकेत-आश्रयाः:
तुbut/and
तु:
ताःthey/those
ताः:
विशोकाःfree from grief
विशोकाः:
सत्त्व-बहुलाःpredominated by sattva (purity, clarity)
सत्त्व-बहुलाः:
एकान्त-बहुलाःgreatly inclined to solitude/seclusion
एकान्त-बहुलाः:
तथाlikewise/thus
तथा:

Suta Goswami (narrating the Purana to the sages at Naimisharanya; contextual inference)