Previous Verse
Next Verse

Shloka 27

श्वेतमुनिना कालस्य निग्रहः (मृत्युञ्जय-भक्ति-प्रसादः)

ततो विवेश भगवान् अनुगृह्य द्विजोत्तमम् क्षणाद्गूढशरीरं हि ध्वस्तं दृष्ट्वान्तकं क्षणात्

tato viveśa bhagavān anugṛhya dvijottamam kṣaṇādgūḍhaśarīraṃ hi dhvastaṃ dṛṣṭvāntakaṃ kṣaṇāt

ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਵਿਜ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋਇਆ; ਅਤੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਗੁਪਤ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

tataḥthen
tataḥ:
viveśaentered, withdrew/entered into (a state/place)
viveśa:
bhagavānthe Blessed Lord (Pati, Shiva)
bhagavān:
anugṛhyahaving bestowed grace, favoring
anugṛhya:
dvijottamamthe best of the twice-born (brahmin sage)
dvijottamam:
kṣaṇātin an instant
kṣaṇāt:
gūḍha-śarīramhaving a concealed/veiled body (hidden form)
gūḍha-śarīram:
hiindeed
hi:
dhvastamshattered, annihilated
dhvastam:
dṛṣṭvāhaving seen
dṛṣṭvā:
antakamAntaka (death-like adversary/demon)
antakam:
kṣaṇātinstantly
kṣaṇāt:

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)