Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च
तथाभूतमहं दृष्ट्वा शयानं पङ्कजेक्षणम् मायया मोहितस्तस्य तमवोचममर्षितः
tathābhūtamahaṃ dṛṣṭvā śayānaṃ paṅkajekṣaṇam māyayā mohitastasya tamavocamamarṣitaḥ
ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਯਨ ਕਰਦੇ, ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਬੇਸਬਰੀ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਿਆ।
Brahma (within Suta’s narration to the sages of Naimisharanya)