Adhyaya 18
Genealogies of Kaśyapa and Pulastya; Rise of Brahmavādin Lines and Rākṣasa Branches
ਪਿਛਲੇ ਅਧਿਆਇ (17) ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਤ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਸਥਿਰ ਗੋਤ੍ਰ-ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਵਤਸਰ ਅਤੇ ਅਸਿਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨੈਧ੍ਰੁਵ, ਰੈਭ੍ਯ ਅਤੇ ਰੈਭ੍ਯਗਣ, ਸੁਮੇਧਾ ਰਾਹੀਂ ਕੁੰਡਪਾਇਿਨ, ਅਤੇ ਅਸਿਤ ਤੋਂ ਦੇਵਲ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਵੰਸ਼ ਫੈਲਦੇ ਹਨ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ—ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯ, ਨੈਧ੍ਰੁ ਅਤੇ ਵਾਰੈਭ੍ਯ—ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਕਥਾ ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ—ਇਲਵਿਲਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਬੇਰ (ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ) ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ, ਕੁੰਭਕਰਣ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਸਮਰੱਥ ਰੁਦ੍ਰ-ਭਕਤ ਹੋਰ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਗੇ ਪੁਲਹ ਦੀ ਪਸ਼ੂ-ਭੂਤ ਪ੍ਰਜਾ, ਕ੍ਰਤੁ ਦੀ ਨਿਸੰਤਾਨਤਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਜਨਮ, ਅਤੇ ਦਕਸ਼–ਨਾਰਦ ਸ਼ਾਪ-ਪ੍ਰਸੰਗ ਰਾਹੀਂ ਵਸਿਸ਼ਠ ਪਰੰਪਰਾ (ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰਾਸ਼ਰ, ਵਿਆਸ) ਤੇ ਸ਼ੁਕ ਦੀ ਸੰਤਤੀ ਦਾ ਉਲੇਖ ਹੈ। ਅਧਿਆਇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਵੱਲ ਅਗਲੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तदशो ऽध्यायः सूत उवाच एतानुत्पाद्य पुत्रांस्तु प्रजासंतानकारणात् / कश्यपो गोत्रकामस्तु चचार सुमहत् तपः
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕੂਰਮਪੁਰਾਣ ਦੀ ਛਟਸਾਹਸਤ੍ਰੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੂਰਵ-ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਤਾਰ੍ਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਬੋਲੇ—ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ-ਪਰੰਪਰਾ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਕੇ, ਗੋਤ੍ਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਅਤਿ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕੀਤਾ।
Verse 2
तस्य वै तपतो ऽत्यर्थं प्रादुर्भूतौ सुताविमौ / वत्सरश्चासितश्चैव तावुभौ ब्रह्मवादिनौ
ਉਸ ਦੇ ਅਤਿ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ—ਵਤਸਰ ਅਤੇ ਅਸਿਤ; ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ, ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸਨ।
Verse 3
वत्सरान्नैध्रुवो जज्ञे रैभ्यश्च सुमहायशाः / रैभ्यस्य जज्ञिरे रैभ्याः पुत्रा द्युतिमतां वराः
ਵਤਸਰ ਤੋਂ ਨੈਧ੍ਰੁਵ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰੈਭ੍ਯ ਵੀ। ਰੈਭ੍ਯ ਤੋਂ ਰੈਭ੍ਯ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਤੇਜਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਨ।
Verse 4
च्यवनस्य सुता पत्नी नैध्रुवस्य महात्मनः / सुमेधा जनयामास पुत्रान् वै कुण्डपायिनः
ਚ੍ਯਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸੁਮੇਧਾ, ਜੋ ਮਹਾਤਮਾ ਨੈਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਡਪਾਇਨ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
Verse 5
असितस्यैकपर्णायां ब्रह्मिष्ठः समपद्यत / नाम्ना वै देवलः पुत्रो योगाचार्यो महातपाः
ਅਸਿਤ ਦੀ (ਏਕਪਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ) ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ-ਜ੍ਞਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—ਦੇਵਲ ਨਾਮ ਦਾ; ਉਹ ਯੋਗਾਚਾਰ੍ਯ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ।
Verse 6
शाण्डिल्यानां परः श्रीमान् सर्वतत्त्वार्थवित् सुधीः / प्रसादात् पार्वतीशस्य योगमुत्तममाप्तवान्
ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪਰਮ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਸੀ; ਪਾਰਵਤੀਪਤੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਮ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
Verse 7
शाण्डिल्या नैध्रु वारैभ्यास्त्रयः पक्षास्तु काश्यपाः / नरप्रकृतयो विप्राः पुलस्त्यस्य वदामि वः
ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯ, ਨੈਧ੍ਰੁ ਅਤੇ ਵਾਰੈਭ੍ਯ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਖਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਪ੍ਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਦੀ ਵੰਸ਼-ਪਰੰਪਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
Verse 8
तृणबिन्दोः सुता विप्रा नाम्ना त्विलविला स्मृता / पुलस्त्याय स राजर्षिस्तां कन्यां प्रत्यपादयत्
ਹੇ ਵਿਪ੍ਰੋ, ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੂ ਦੀ ਧੀ ‘ਇਲਵਿਲਾ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਕਨਿਆ ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ।
Verse 9
ऋषिस्त्वैलविलिस्तस्यां विश्रवाः समपद्यत / तस्य पत्न्यश्चतस्त्रस्तु पौलस्त्यकुलवर्धिकाः
ਉਸ ਇਲਵਿਲਾ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਜਨਮੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਕੁਲ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।
Verse 10
पुष्पोत्कटा च राका च कैकसी देववर्णिनी / रूपलावण्यसंपन्नास्तासां वै शृणुत प्रजाः
ਪੁਸ਼ਪੋਤਕਟਾ, ਰਾਕਾ ਅਤੇ ਕੈਕਸੀ—ਦੇਵ-ਵਰਨ ਵਾਲੀ ਦਿਪਤਿ ਨਾਲ—ਰੂਪ ਤੇ ਲਾਵਣ੍ਯ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਸਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਜਨੋ, ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।
Verse 11
ज्येष्ठं वैश्रवणं तस्य सुषुवे देवरूपिणी / कैकसी जनयत् पुत्रं रावणं राक्षसाधिपम्
ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵ-ਰੂਪਣੀ ਕੈਕਸੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਠਾ ਪੁੱਤਰ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ (ਕੁਬੇਰ) ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਉਸੇ ਕੈਕਸੀ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਣਿਆ।
Verse 12
कुम्भकर्णं शूर्पणखां तथैव च विभीषणम् / पुष्पोत्कटा व्यजनयत् पुत्रान् विश्रवसः शुभान्
ਪੁਸ਼ਪੋਤਕਟਾ ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਤਾਨਾਂ ਜਣੀਆਂ—ਕੁੰਭਕਰਨ, ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ।
Verse 13
महोदरं प्रहस्तं च महापार्श्वं खरं तथा / कुम्भीनसीं तथा कन्यां राकायां शृणुत प्रजाः
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਜਨੋ, ਸੁਣੋ—ਮਹੋਦਰ, ਪ੍ਰਹਸਤ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਖਰ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੰਭੀਨਸੀ, ਕਨਿਆ ਅਤੇ ਰਾਕਾ—ਇਹ ਨਾਮ ਯਾਦ ਰੱਖਣਯੋਗ ਹਨ।
Verse 14
त्रिशिरा दूषणश्चैव विद्युज्जिह्वो महाबलः / इत्येते क्रूरकर्माणः पौलस्त्या राक्षसा दश / सर्वे तपोबलोत्कृष्टा रुद्रभक्ताः सुभीषणाः
ਤ੍ਰਿਸਿਰਾ, ਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵਿਦ੍ਯੁੱਜਿਹਵਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਸ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕ੍ਰੂਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਸਭ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰੁਦ੍ਰ-ਭਕਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
Verse 15
पुलहस्य मृगाः पुत्राः सर्वे व्यालाश्च दंष्ट्रिणः / भूताः पिशाचाः सर्पाश्च शूकरा हस्तिनस्तथा
ਪੁਲਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਿਗ ਆਦਿ ਬਣੇ; ਅਤੇ ਦੰਸ਼ਟਰਾਂ ਵਾਲੇ ਭਿਆਨਕ ਵਿਆਲ ਵੀ—ਨਾਲ ਹੀ ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ, ਸਰਪ, ਸ਼ੂਕਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵੀ।
Verse 16
अनपत्यः क्रतुस्तस्मिन् स्मृतो वैवस्वते ऽन्तरे / मरीचेः कश्यपः पुत्रः स्वयमेव प्रजापतिः
ਉਸ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਨਿਸੰਤਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ।
Verse 17
भृगोरप्यभवच्छुक्रो दैत्याचार्यो महातपाः / स्वाध्याययोगनिरतो हरभक्तो महाद्युतिः
ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੋਂ ਵੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਜਨਮੇ—ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰ੍ਯ, ਮਹਾਤਪਸਵੀ; ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਰਤ, ਹਰ (ਸ਼ਿਵ) ਦੇ ਭਗਤ, ਅਤੇ ਮਹਾਦਿਉਤੀਮਾਨ।
Verse 18
अत्रेः पत्न्यो ऽभवन् बह्व्यः सोदर्यास्ताः पतिव्रताः / कृशाश्वस्य तु विप्रेन्द्रा घृताच्यामिति मे श्रुतम्
ਅਤ੍ਰੀ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ—ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਗੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸਨ; ਪਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਸੀ।
Verse 19
स तासु जनयामास स्वस्त्यात्रेयान् महौजसः / वेदवेदाङ्गनिरतांस्तपसा हतकिल्बिषान्
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸਵਸਤਿਆਤ੍ਰੇਯ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਮਹਾਉਜਸਵੀ; ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪੋਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ।
Verse 20
नारदस्तु वसिष्ठाय ददौ देवीमरुन्धतीम् / ऊर्ध्वरेतास्तत्र मुनिः शापाद् दक्षस्य नारदः
ਨਾਰਦ ਨੇ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਨੀ ਊਰਧਵਰੇਤਾ (ਸੰਯਮੀ) ਹੋ ਗਿਆ—ਇਹ ਨਾਰਦ ਉੱਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ।
Verse 21
हर्यश्वेषु तु नष्टेषु मायया नारदस्य तु / शशाप नारदं दक्षः क्रोधसंरक्तलोचनः
ਨਾਰਦ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹਰ੍ਯਸ਼ਵ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
Verse 22
यस्मान्मम सुताः सर्वे भवतो मायया द्विज / क्षयं नीतास्त्वशेषेण निरपत्यो भविष्यति
ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ! ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਨਿਸੰਤਾਨ ਹੋਵੇਂਗਾ।
Verse 23
अरुन्धत्यां वसिष्ठस्तु शक्तिमुत्पादयत् सुतम् / शक्तेः पराशरः श्रीमान् सर्वज्ञस्तपतां वरः
ਅਰੁੰਧਤੀ ਤੋਂ ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ‘ਸ਼ਕਤੀ’ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਸਰਵਜ੍ਞ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਰਾਸ਼ਰ ਜਨਮੇ।
Verse 24
आराध्य देवदेवेशमीशानं त्रिपुरान्तकम् / लेभे त्वप्रतिमं पुत्रं कृष्णाद्वैपायनं प्रभुम्
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ-ਈਸ਼, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਅਤੁਲ ਪੁੱਤਰ—ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ (ਵਿਆਸ)—ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
Verse 25
द्वैपायनाच्छ्रको जज्ञे भगवानेव शङ्करः / अंशांशेनावतीर्योर्व्यां स्वं प्राप परमं पदम्
ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਤੋਂ ‘ਸ਼੍ਰਕ’ ਜਨਮੇ—ਉਹ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਹੀ ਸਨ। ਅੰਸ਼ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰ ਕੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
Verse 26
शुकस्याप्यभवन् पुत्राः पञ्चात्यन्ततपस्विनः / भूरिश्रवाः प्रभुः शंभुः कृष्णो गौरश्च पञ्चमः / कन्या कीर्तिमती चैव योगमाता धृतव्रता
ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਵੀ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਅਤਿ ਉੱਚੇ ਤਪਸਵੀ ਸਨ—ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ੰਭੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਗੌਰ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਕੀਰਤਿਮਤੀ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਵ੍ਰਤਾ ਯੋਗਮਾਤਾ ਕਹੀ ਗਈ।
Verse 27
एते ऽत्र वंश्याः कथिता ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनाम् / अत ऊर्ध्वं निबोधध्वं कश्यपाद्राजसंततिम्
ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ—ਮੈਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਰਾਜਸੰਤਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
Frequently Asked Questions
Kaśyapa’s austerity is presented as the generative cause for manifesting spiritually accomplished sons whose descendants become named branches (gotras), thereby ensuring both biological continuity of creation and the transmission of sacred knowledge.
The chapter depicts tapas as a neutral cosmic force that can empower even cruel beings; their Rudra-devotion reflects the Kurma Purāṇa’s samanvaya, where Śaiva devotion appears across moral spectra while remaining integrated within the broader cosmic order.
After completing brahmavādin genealogies, it explicitly announces a shift to royal succession descending from Kaśyapa, moving from sage-line authority to kṣatriya dynastic history.