Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਗੋਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੀਤਾਂਬਰਧਾਰੀ ਸਨ, ਬਲਰਾਮ ਨੀਲਾਂਬਰਧਾਰੀ; ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਕਿਸ਼ੋਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰੀ(ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਨਿਵਾਸ—ਇੱਕ ਸ਼ਿਆਮ, ਦੂਜਾ ਸ਼ਵੈਤ; ਸੁਮੁਖ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ। ਕਰੁਣਾ-ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਨਿਹਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨ-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਧਵਜ, ਵਜ੍ਰ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਰਤਨਹਾਰਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਅਨੁਲੇਪਿਤ, ਸਨਾਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਉਹ ਦੋ ਪ੍ਰਭੂ ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਣ ਅਤੇ ਪਤੀ ਸਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਤਰੇ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਜੜੇ ਪੰਨਾ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ।