Srimad Bhagavatam — Dashama Skandha, Shloka 28
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
ਫਿਰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੀਤਾਂਬਰ ਅਤੇ ਬਲਰਾਮ ਨੀਲਾਂਬਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਦ-ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਕਿਸ਼ੋਰ—ਇੱਕ ਸ਼ਿਆਮ, ਦੂਜਾ ਸ਼ਵੇਤ—ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਮੁਖ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਬਲਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਧਵਜ, ਵਜ੍ਰ, ਅੰਕੁਸ਼ ਅਤੇ ਕਮਲ ਆਦਿ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਵ੍ਰਜਭੂਮੀ ਨੂੰ ਸੋਭਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਕਰੁਣਾ-ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਉਹ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੱਕਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਉਦਾਰ ਤੇ ਮਨੋਹਰ; ਉਹ ਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਨਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਗੰਧੀ ਲੇਪ ਨਾਲ ਅਨੁਲਿਪਤ, ਸਨਾਨ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਨਿਰਮਲ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਜਗਤ ਦੇ ਕਾਰਣ ਅਤੇ ਪਤੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਬਲ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਵਤਰੇ ਸਨ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ! ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਧਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਇਕ ਮਰਕਤ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਇਕ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਹਾੜ।