Verse 13
Brahmavidya
कांस्यघण्टानिनादस्तु यथा लीयति शान्तये । ओङ्कारस्तु तथा योज्यः शान्तये सर्वमिच्छता ॥ यस्मिन्विलीयते शब्दस्तत्परं ब्रह्म गीयते । धियं हि लीयते ब्रह्म सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥१२–१३॥
कांस्य-घण्टा-निनादः । तु । यथा । लीयति । शान्तये । ओङ्कारः । तु । तथा । योज्यः । शान्तये । सर्वम् । इच्छता । यस्मिन् । विलीयते । शब्दः । तत् । परम् । ब्रह्म । गीयते । धियम् । हि । लीयते । ब्रह्म । सः । अमृतत्वाय । कल्पते ।
kāṃsyaghaṇṭāninādastu yathā līyati śāntaye | oṅkārastu tathā yojyaḥ śāntaye sarvamicchatā || yasmin vilīyate śabdastat paraṃ brahma gīyate | dhiyaṃ hi līyate brahma so'mṛtatvāya kalpate ||12–13||
କାଂସ୍ୟ ଘଣ୍ଟାର ନିନାଦ ଯେପରି ଶାନ୍ତିରେ ଲୀନ ହୁଏ, ସେପରି ସର୍ବଶାନ୍ତି ଇଚ୍ଛୁକ ଜନ ଓଂକାରକୁ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠାରେ ଶବ୍ଦ ଲୀନ ହୁଏ, ସେହିଟିକୁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି ଗାୟନ କରାଯାଏ; ମନ (ଧୀ) ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୀନ ହେଲେ ସେ ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
Just as the resonance of a bronze bell subsides into silence, so should the Oṅkāra be applied by one who desires complete peace. That in which sound dissolves is sung as the supreme Brahman; indeed, when the mind dissolves into Brahman, one becomes fit for immortality.