Adhyaya 4

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि दुन्नाविल्लेति विश्रुतम् । योजनस्यांतरे देवि पश्चिमे मंगलस्थितेः

ईश्वर କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ, ତାପରେ ‘ଦୁନ୍ନାଭିଲ୍ଲ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ। ହେ ଦେବୀ, ସେଠା ମଙ୍ଗଳସ୍ଥିତୀର ପଶ୍ଚିମେ ଏକ ଯୋଜନ ଦୂରେ ଅଛି।

Verse 2

दुन्नको यत्र भीमेन भुक्त्वा त्यक्तः पुरा प्रिये । तत्रैव विवरं दिव्यं महा पातालमार्गदम्

ହେ ପ୍ରିୟେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭୀମ ପୁରାକାଳେ ଦୁନ୍ନକକୁ ଭକ୍ଷଣ କରି ପରେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ମହାପାତାଳକୁ ଯିବା ପଥ ଦେଇଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ବିବର ଅଛି।

Verse 3

तस्य कल्पः पुरा प्रोक्तः पातालोत्तरसंग्रहे । तत्र लिंगान्यनेकानि सिद्धस्थानानि षोडश

ତାହାର ପୁଣ୍ୟକଥା ପୂର୍ବେ ‘ପାତାଲୋତ୍ତର-ସଂଗ୍ରହ’ରେ କୁହାଯାଇଛି। ସେଠାରେ ଅନେକ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଷୋଳଟି ସ୍ଥାନ ଅଛି।

Verse 4

सुवर्णस्याकरः पूर्वं तत्स्थानमभवत्प्रिये । तस्मिन्स्थाने नरैर्देवि गन्तव्यं भूतिलिप्सया

ହେ ପ୍ରିୟେ, ସେହି ସ୍ଥାନ ପୂର୍ବେ ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଖଣି ଥିଲା। ହେ ଦେବୀ, ସମୃଦ୍ଧିର ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଲୋକମାନେ ସେଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ।