Adhyaya 3

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ वस्त्रापथे क्षेत्रे संति तीर्थानि कोटिशः । तथापि सारं ते वच्मि सर्वतीर्थमहोदयम्

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ଏବେ ବସ୍ତ୍ରାପଥ କ୍ଷେତ୍ରରେ କୋଟିକୋଟି ତୀର୍ଥ ଅଛି; ତଥାପି ମୁଁ ତୁମକୁ ତାହାର ସାର କହୁଛି—ଯାହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ମହୋଦୟ, ପରମ ମଙ୍ଗଳସ୍ରୋତ।

Verse 2

दामोदरे नदी प्रोक्ता स्वर्णरेषेति या स्मृता । ब्रह्मकुण्डं च तत्रैव तथा ब्रह्मेश्वरः स्मृतः

ସେଠାରେ ‘ଦାମୋଦରା’ ନାମକ ନଦୀ କୁହାଯାଇଛି; ତାହା ‘ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରେଷା’ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣୀୟ। ସେଠାରେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମକୁଣ୍ଡ ଅଛି, ଏବଂ ସେଠାରେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

Verse 3

कालमेघश्च संप्रोक्तो भवो दामोदरः स्मृतः । गव्यूतिद्वितयेनैव कालिका तत्र कीर्तिता

ସେଠାରେ ସେ ‘କାଳମେଘ’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଖ୍ୟାତ; ଏବଂ ସେଠାରେ ଭବ (ଶିବ) ‘ଦାମୋଦର’ ଭାବେ ସ୍ମରଣୀୟ। ଦୁଇ ଗବ୍ୟୂତି ଦୂରେ ସେଇ ପ୍ରଦେଶରେ ‘କାଳିକା’ ଦେବୀଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଗାଯାଏ।

Verse 4

इन्द्रेश्वरश्च तत्रैव रैवतः पर्वतस्तथा । उज्जयंतश्च तत्रैव देवः कुम्भीश्वरः स्मृतः

ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏବଂ ରୈବତ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସେଠାରେ ଉଜ୍ଜୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଦେବ ‘କୁମ୍ଭୀଶ୍ୱର’ ଭାବେ ସ୍ମରଣୀୟ।

Verse 5

भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्

ସେଠାରେ ଭୀମେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି; ତାପରେ ଏକ ମହାପ୍ରଭ, ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁଣ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ଅଛି। ତାହାର ନାମ ‘ତୈଲସାରଣିକ’; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ଏହା ‘ହୈମମାରକ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା।

Verse 6

पंचगव्यूतिमात्रं तु तत्क्षेत्रं संप्रकीर्तितम् । मृगीकुण्डं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम्

ସେ କ୍ଷେତ୍ର ପାଞ୍ଚ ଗବ୍ୟୂତି ପରିମାଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ। ସେଠାରେ ‘ମୃଗୀକୁଣ୍ଡ’ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ।

Verse 7

एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं रत्नधात्वोस्तथाऽकरम् । कथितं तव देवेशि पुनः संक्षेपतो मया

ହେ ଦେବେଶି! ରତ୍ନ ଓ ଧାତୁର ଆକର ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ବସ୍ତ୍ରାପଥ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୁନଃ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଦେଲି।