Adhyaya 2

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତାପରେ ପୁନଃ ବସ୍ତ୍ରାପଥ ନାମକ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯାହା ପ୍ରଭାସର ସର୍ବସ୍ୱ ଏବଂ ମୋତେ ନାଭିସମ ପ୍ରିୟ।

Verse 2

यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः । पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः

ଯେଉଁଠାରେ ସୃଷ୍ଟି-ସଂହାରକାରୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ଭବଦେବ ବିରାଜିତ; ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅଧିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କର ଆଦି ପ୍ରଭୁ।

Verse 3

स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः । भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः

ପ୍ରଭାସରେ ସେଠାରେ ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭବ ବିରାଜିତ, ଯିଏ ଭୂତି-ସମୃଦ୍ଧିଦାତା; ଯାହାଠାରୁ ଏହି ଜଗତ୍ ଭବିତ ହୁଏ, ତେଣୁ ସେ ‘ଭବ’ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।

Verse 4

यः सकृत्कुरुते यात्रां क्षेत्रे वस्त्रापथे पुनः । विगाह्य तत्र तीर्थानि कृतकृत्यः स जायते

ଯେ କେବଳ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ବସ୍ତ୍ରାପଥ କ୍ଷେତ୍ରର ଯାତ୍ରା କରି ସେଠାର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ କୃତକୃତ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 5

अथ दृष्ट्वा भवं देवं सकृत्पूज्यविधानतः । केदारयात्राफलभाक्स भवेन्मनुजोत्तमः

ତାପରେ ଯେ ଦେବ ଭବ (ଶିବ)ଙ୍କୁ ଏକଥର ଦର୍ଶନ କରି ବିଧିମତେ ଏକଥର ପୂଜା କରେ, ସେ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ କେଦାରଯାତ୍ରାର ଫଳର ଭାଗୀ ହୁଏ।

Verse 6

चैत्रे मासि भवं दृष्ट्वा न पुनर्जायते भुवि । वैशाख्यामथवा सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते

ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଭବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ ପୁନର୍ବାର ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ; କିମ୍ବା ବୈଶାଖରେ ସମ୍ୟକ୍ ଭବଦର୍ଶନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां तु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन भवं दृष्ट्वा दिनेदिने

ବାରାଣସୀ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ନର୍ମଦାରେ ଯେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ମିଳେ, ସେଇ ଫଳ ଏଠାରେ ଦିନେଦିନେ ଭବଦର୍ଶନରେ ଅର୍ଧ ନିମିଷରେ ମିଳେ।

Verse 8

दुर्ल्लभस्तत्र वासस्तु दुर्ल्लभं भवदर्शनम् । प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा

ସେଠାରେ ବାସ ଦୁର୍ଲଭ, ଭବଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ; ଯେ ଏହା ପାଏ, ତାହାର ପ୍ରେତତ୍ୱ ନାହିଁ, ଯମଯାତନା ନାହିଁ, ନରକବ୍ୟଥା ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।

Verse 9

येषां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि । धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ! ଯେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଭବଙ୍କ ଧାମରେ ବିଦାୟ ନେଇଥାଏ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଧନ୍ୟ—ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେବତୁଲ୍ୟ।

Verse 10

वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा । गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम् । पिंडदानं च तत्रैव कल्पांतं तृप्तिमा वहेत्

ଯେମାନଙ୍କ ମନ ବସ୍ତ୍ରାପଥରେ ନିବିଡ଼ ଓ ଭବ (ଶିବ) ପ୍ରତି ଯେମାନଙ୍କ ନିଷ୍ଠା ଅଚଳ—ସେଠାରେ ଗୋଦାନ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେଠାରେ କରାଯାଇଥିବା ପିଣ୍ଡଦାନ କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ।

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् । श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम्

ଏହିପରି ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ ଭବୋଦ୍ଭବ ମାହାତ୍ମ୍ୟ କୁହାଗଲା। ଏହା ଶୁଣିଲେ ପାପ ଶମିତ ହୁଏ ଏବଂ ଦଶହଜାର ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।