Adhyaya 71

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं तत्रैव संस्थितम् । दक्षिणे वरुणेशस्य धनुषां त्रितये स्थितम्

ତାପରେ, ହେ ମହାଦେବୀ, ସେଠାରେ ହିଁ ଅବସ୍ଥିତ ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ଯିବା ଉଚିତ; ତାହା ବରୁଣେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣେ ତିନି ଧନୁଷ ଦୂରେ ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 2

भार्यया वरुणस्यैव उषा नाम्न्या वरानने । कृत्वा तपो महाघोरं भर्तृदुःखपरीतया

ହେ ବରାନନେ, ବରୁଣଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ‘ଉଷା’ ନାମ୍ନୀ, ପତିସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘୋର ତପ କଲେ।

Verse 3

स्थापितं तु महल्लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । उषेश्वरेति विख्यातं सर्वसिद्धिप्रपूजितम्

ସେଠାରେ ସର୍ବସିଦ୍ଧିଦାୟକ ଏକ ମହାଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ତାହା “ଉଷେଶ୍ୱର” ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିଲାଭ ପାଇଁ ପୂଜିତ ଅଟେ।

Verse 4

यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं पापप्रणाशनम् । महापापौघयुक्तोऽपि स गच्छेत्परमां गतिम्

ଯେ ଭକ୍ତିସହିତ ସେହି ପାପନାଶକ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜେ, ସେ ମହାପାପର ଢେରରେ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପରମ ଗତି ପାଏ।

Verse 5

स्त्रीणां सौभाग्यफलदं दुःखदौर्भाग्यना शनम्

ଏହା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସୌଭାଗ୍ୟଫଳ ଦେଇ, ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ନାଶ କରେ।

Verse 71

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उषेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नामैकसप्ततितमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ “ଉଷେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ” ନାମକ ଏକସପ୍ତତିତମ (୭୧ତମ) ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।