
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଈଶ୍ୱର ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ବାଡବେଶ୍ୱର-ଲିଙ୍ଗକୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ଯିବା ଉଚିତ। ସ୍ଥାନଟି ପବିତ୍ର ଭୂ-ସମ୍ବନ୍ଧରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ—ଲକ୍ଷ୍ମୀଶଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଏବଂ ବିଶାଳାକ୍ଷୀଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣେ—ଯାହା ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାନଚିତ୍ର ହୁଏ। ତାପରେ ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ କୁହାଯାଏ: କାମ (କୃତସ୍ମର) ଦଗ୍ଧ ହେବାବେଳେ ବାଡବାଗ୍ନି ଏକ ପର୍ବତକୁ ସମତଳ କଲା; ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ବାଡବ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ତେଣୁ ସ୍ଥାନଟି ମହାଶକ୍ତିମୟ। ଭକ୍ତ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦଶବାର ସ୍ନାନ/ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଧି ଦାନ କଲେ ଅଗ୍ନିଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ମିଳେ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै वाडवेश्वरम् । लक्ष्मीशादुत्तरे भागे विशालाक्ष्याश्च दक्षिणे
ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ହେ ମହାଦେବୀ! ତତ୍ପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ୱରର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଓ ବିଶାଳାକ୍ଷୀଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ‘ବାଡବେଶ୍ୱର’ ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
Verse 2
स्थितं महाप्रभावं हि वाडवेन प्रतिष्ठितम् । कृतस्मरो यदा दग्धः पर्वतो वाडवाग्निना
ବାଡବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସେହି ଲିଙ୍ଗ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ। ବାଡବାଗ୍ନିରେ କୃତସ୍ମର ପର୍ବତ ଦଗ୍ଧ ହେବାବେଳେ ଏହାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
Verse 3
समीकृत्याखिलं स्थानं तेन लिंगं प्रतिष्ठितम् । पूजयेत्तं विधानेन दश संस्नाप्य शंकरम्
ସମଗ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଭଲଭାବେ ସମତଳ କରି ସେଠାରେ ସେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ବିଧିଅନୁସାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦଶଥର ସ୍ନାନ କରାଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 4
दधि दद्याच्च वै तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे । सोऽग्निलोकमवाप्नोति सम्यग्यात्राफलं लभेत्
ସେଠାରେ ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ଯାତ୍ରାର ସମ୍ୟକ୍ ଫଳ ଲଭେ।
Verse 65
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वाडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ବାଡବେଶ୍ୱରମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।