Adhyaya 60

Verse 1

ईश्वर उवाच । प्रभासक्षेत्रदूतीनां त्रितयं वरवर्णिनि । अथ ते संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ— ହେ ବରବର୍ଣ୍ଣିନୀ ପ୍ରିୟେ! ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରର ଦୂତୀମାନଙ୍କ ତ୍ରୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କହୁଛି। ଏକାଗ୍ରମନେ ଶୁଣ।

Verse 2

प्रथमा मंगला देवी विशालाक्षी द्वितीयिका । तथा चत्वरदेवी तु तृतीया परिकीर्तिता

ପ୍ରଥମେ ମଙ୍ଗଳା ଦେବୀ, ଦ୍ୱିତୀୟା ବିଶାଳାକ୍ଷୀ; ତଥା ତୃତୀୟା ‘ଚତ୍ୱରାଦେବୀ’ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାବେ କୀର୍ତ୍ତିତ।

Verse 3

यथानुक्रमतः पूज्याः शक्तयस्ता वरानने । प्रभासक्षेत्रयात्रायाः फलप्रेप्सुर्नरो यदि

ହେ ବରାନନେ! ଯଦି କୌଣସି ନର ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ର-ଯାତ୍ରାର ଫଳ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ଏହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଯଥାକ୍ରମେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

Verse 4

देव्युवाच । कस्मिन्स्थाने स्थिता देव दूत्यस्ताः क्षेत्ररक्षिकाः । कस्य ताः कथमाराध्याः कथं पूज्या जगत्पते

ଦେବୀ କହିଲେ—ହେ ଜଗତ୍ପତେ! ସେଇ କ୍ଷେତ୍ରରକ୍ଷିକା ଦୂତୀମାନେ କେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ? ସେମାନେ କାହାର ସେବିକା? କିପରି ଆରାଧନା ଓ କିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ?

Verse 5

ईश्वर उवाच । ब्राह्मी तु मंगला प्रोक्ता विशालाक्षी तु वैष्णवी । रौद्रीशक्तिः समाख्याता देवी सा चत्वरप्रिया

ଈଶ୍ୱର କହିଲେ—ବ୍ରାହ୍ମୀ ଶକ୍ତିରୂପେ ସେ ‘ମଙ୍ଗଳା’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ବୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତିରୂପେ ସେ ‘ବିଶାଳାକ୍ଷୀ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ‘ରୌଦ୍ରୀ-ଶକ୍ତି’ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଚତ୍ୱରକୁ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ଦେବୀ।

Verse 6

मंगला प्रथमं पूज्या अजादेव्युत्तरे स्थिता । राह्वीशाद्दक्षिणेभागे नातिदूरे वरानने

ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ସେ ଅଜାଦେବୀଙ୍କ ଉତ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ; ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ! ରାହ୍ୱୀଶଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ, ଅତି ଦୂର ନୁହେଁ।

Verse 7

सोमेश्वरप्रतिष्ठाप्य प्रारब्धे यज्ञकर्मणि । सोमेन तत्र देवानामागता सा दिदृक्षया

ସୋମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଆରମ୍ଭ ହେବାବେଳେ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଦେବୀ ସୋମଙ୍କ ସହ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।

Verse 8

ब्रह्मादीनां च सा यस्मान्मांगल्यं कृतवत्युमे । तस्मात्सा मंगला प्रोक्ता सर्वमांगल्यदायिनी

ହେ ଉମା! ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବମାନଙ୍କୁ ସେ ମଙ୍ଗଳ କରିଥିବାରୁ, ସେ ‘ମଙ୍ଗଳା’ ବୋଲି କୁହାଗଲା—ସର୍ବ ମଙ୍ଗଳ ଦାନକାରିଣୀ।

Verse 9

तृतीयायां तु या नारी नरो वा पूजयिष्यति । तस्याऽमंगल्यदुःखानि नाशं यास्यंति कृत्स्नशः

ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଯେ କୌଣସି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ, ତାହାର ସମସ୍ତ ଅମଙ୍ଗଳ ଓ ଦୁଃଖ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶିଯିବ।

Verse 10

दम्पतीभोजनं तत्र फलदानं सकञ्चुकम् । प्रशस्तं पृषदाज्यस्य प्राशनं पापनाशनम्

ସେଠାରେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଓ ବସ୍ତ୍ରସହ ଫଳଦାନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ଏବଂ ପୃଷଦାଜ୍ୟ ପ୍ରାଶନ ପାପନାଶକ ବୋଲି କଥିତ।

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाभाग्यं महोदयम् । मंगलायाश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ଏହିପରି ସଂକ୍ଷେପରେ ମହାଭାଗ୍ୟ ଓ ମହୋଦୟ କଥିତ—ମଙ୍ଗଳାଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାତକ ନାଶ କରେ।

Verse 60

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मङ्गलामाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଭାସକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ମଙ୍ଗଳାମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।